BOEK: Doel2020. Het gevecht om Doel en de polder (door Jan Creve)

€ 24,- overschrijving op rek. nr. BE 26 4186 0588 9129 van Doel2020, vermelding van je adres en "Bestelling boek Doel 2020"

 
 

De Derde Generatie

6e Fakkeltocht voor Doel en Polder

Zondag 10 november 2019 van 19u00 tot 23u30, De Doolen

Ambachtelijke fakkels (5 €) en kaarsfakkels (3 €) te reserveren via fakkeltochtdoel@gmail.com

Na de toch van 2,5 km langs minder gekende wandelwegen in het dorp, bij de vuurkorven op De Doolen mogelijkheid tot drank en eten.

Facebookpagina: https://www.facebook.com/events/916684822033888



Persmededeling Doel 2020, 30 september 2019

Afgelopen weekeind werd in Doel voor de 15de maal brand gesticht, een Vlaams record.

Tot nu toe werd geen enkele van de daders gevat. Ook een Vlaams record.

Onbekenden hebben tijdens de nacht van zaterdag op zondag brand gesticht in een leegstaande boerderij aan de Oostlangeweg in het polderdorp Doel. Het huis en de schuur brandden volledig uit.

De laatste brandstichting in Doel dateert nog maar van zondag 26 mei toen brand werd gesticht in een grote villa dichtbij het kruispunt op de Engelse Steenweg. Kort voordien was ook al eens afval in brand gestoken aan de achterzijde van een huis in de Liefkenshoekstraat. Tot nu toe werd nog in géén enkel van de brandstichtingen een dader gevat. Voor Doel 2020 is dat onbegrijpelijk.



In en om Doel werden vorig jaar door de diensten van het kabinet Weyts (MOW) hoogtechnologische camera's geplaatst met nummerplaatherkenning. Maar noch inzake de recente brandstichtingen, noch inzake enkele zware nachtelijke gewelddelicten tegenover een bewoner en een diefstal op klaarlichte dag konden de daders achterhaald worden.

Zijn bij deze 15 brandstichtingen (soms) dezelfde daders actief? Of zorgt het feit dat de daders niet gevat worden voor een aanzuigeffect? Het feit dat men er in Doel blijkbaar maar niet in slaagt om de daders van zware misdrijven te vatten schept alleszins een gevaarlijke en onaanvaardbare sfeer van straffeloosheid.

De hoeve die ditmaal in vlammen opging is - net als de plaatsen waar de andere incidenten recent plaatsvonden – niet te benaderen zonder dat men aan de camera's voorbijkomt. Doel 2020 vraagt aan de politie dat ze er ditmaal alles aan doet om de dader(s) te vatten zodat er een einde wordt gemaakt aan de onveiligheid in en om het dorp. Om verdere escalatie te vermijden moet NU actie komen. De gemeente Beveren moet 's nachts tegenover ongewenste gasten een kordate ontradingspolitiek voeren. Ze heeft daartoe met GAS-boetes en een ingesteld parkeerverbod alle middelen in handen. 15 brandstichtingen in één dorp - een record voor Vlaanderen - is méér dan genoeg geweest.

Het actie- en bewonerscomité wil ook dat leegstaande gebouwen sneller vrijgegeven worden aan geïnteresseerden. Daar wordt momenteel nodeloos lang mee getalmd. Terwijl met bewoning juist de sociale controle toeneemt en ze de beste garantie vormt tegen vandalen en criminelen. Doel blijft. Hoog tijd om daar consequent naar te handelen.



De Derde Generatie

Vertoning documentaire Doel

Zondag 29 september van 19u00 tot 21u00 in De Doolen

De documentaire 'Doel' volgt het leven van een handvol bewoners in het geplaagde spookdorp Doel. Op zijn eigen manier brengt de Deense regisseur Frederik Solberg het dagelijkse gebeuren in beeld van de kleine gemeenschap koppige bewoners die omgaan met het surrealistische bestaan in Doel en de eeuwige dreiging van de haven. De documentaire wordt voor de eerste keer vertoond in Doel.

De vertoning gaat door in gemeenschapshuis De Doolen, Engelsesteenweg 8, 9130 Doel. De vertoning start om 19u00.

Inkom €5. Geen reservatie, enkel betalen aan de kassa.

Iedereen welkom!

Meer info: https://www.facebook.com/events/385132542415475



Petitie

Breng de waterbus naar Doel

Sedert juli 2019 is de Waterbus vanuit Antwerpen doorgetrokken tot Fort Liefkenshoek en Lillo. Maar over het logisch sluitstuk van dit watertransport - herstel van de méér dan 100 jaar oude verbinding Lillo-Doel - wordt in alle talen gezwegen.

Een halte van de Waterbus in Doel is niet alleen een enorme meerwaarde voor het toerisme rond de Schelde maar ook voor de mobiliteit van de mensen in de verschillende polderdorpen en voor heel wat werknemers in de Waaslandhaven.

Teken de petitie en breng de Waterbus naar Doel!

On-line petitie: https://www.change.org/p/breng-de-waterbus-ook-naar-doel

Facebook-pagina: https://www.facebook.com/waterbusnaardoel



Persmededeling Doel 2020, 18 september 2019

De lusten voor de Haven, de lasten voor de gemeenschap.

Antwerpse Haven ontvlucht verantwoordelijkheid inzake mobilteitsknoop

Doel 2020 reageert geprikkeld op het nieuws dat de Antwerpse haven niet langer wil instaan voor de kosten van de Waterbus. Uitgerekend op een moment dat de regio rond Antwerpen zich steeds meer dichtrijdt laat het Havenbedrijf weten de kosten niet meer te kunnen of willen dragen. Volgens Havenschepen Annick De Ridder is het aan Vlaanderen om die kost over te nemen.

Doel 2020 vindt dat het Antwerpse Havenbedrijf al te makkelijk zijn verantwoordelijkheid doorschuift. Op de Antwerpse Ring is 25% van het vrachtverkeer havengerelateerd. In de onmiddelijke omgeving van de Waaslandhaven staat het verkeer bovendien om de haverklap vast ten gevolge van het havenvrachtverkeer. Blijkbaar zijn de offers die de gemeenschap voor de Haven moet brengen inzake ruimtebeslag, licht- en geluidshinder, mobiliteitsproblemen een vanzelfsprekendheid. En mag die zelfde gemeenschap ook nog eens opdraaien voor de gevolgen daarvan. Dat is niet fatsoenlijk.

Sinds de start in 2017 maakten al 800.000 mensen gebruik van de Waterbus. Maar voor veel potentiële gebruikers op de Linkeroever en/of het Waasland is de Waterbus geen alternatief zonder een bijkomende halte in Doel. De haltes aan Liefkenshoek en Kallo zijn minimum 14 km ver weg voor de bewoners van de polderdorpen, de werknemers van de Kerncentrale en de noordelijke Waaslandhaven. Dat is te ver om haalbaar te zijn met de fiets. Ook met de wagen zijn die haltes geen alternatief want het verkeer staat er om de haverklap stil.

Sedert twee weken voeren bewoners en werknemers uit de Antwerpse Haven een petitiecampagne om de Waterbus naar Doel te brengen. Dat zou voor veel mensen het watervervoer tot een valabel alternatief maken. Dat uitgerekend nu de Havenschepen laat weten dat het Havenbestuur niet meer wenst in te staan voor een meer mobiele regio wekt ergernis. Het geeft bovendien de indruk dat het Antwerps Havenbestuur zich vooral bekommert om de lusten en zich verder weinig gelegen laat aan de bekommernissen van de ruimere regio.

Doel 2020 vraagt het Havenbedrijf dat het – ook inzake mobiliteitsalternatieven – zijn verantwoordelijkheid opneemt. En dat het er alles aan doet om de Waterbus en/of veerdienst verder uit te bouwen tot een valabel verkeersmiddel. Dat wil zeggen: met inbegrip van een halte in Doel.



Persmededeling Doel 2020, 26 augustus 2019

VLM wil beslagname bij woordvoerder Doel 2020

Ondanks compromis rond Antwerpse Havenuitbreiding, Vlaamse Landmaatschappij (VLM) geeft opdracht beslag te leggen op auto van woordvoerder Doel 2020.

Vorige week heeft de Vlaamse Landmaatschappij aan de gerechtsdeurwaarder opdracht gegeven beslag te leggen op "de respectievelijke wagens" van Jan Creve, woordvoerder van Doel 2020. De zaak gaat intussen terug tot 2010 en betreft één van de vele procedureslagen die plaatsvonden in de marge van het conflict rond de Antwerpse Havenuitbreiding. Intussen zitten de Vlaamse overheid en Doel 2020 al drie jaar met elkaar aan tafel in een (moeizame) poging de situatie in Doel en de polder enigszins te normaliseren.


In het kader van de plannen voor het Saeftinghedok (goedgekeurd in 2007 – van de baan sinds 2016) kwamen de huizen en boerderijen die waren ingekocht door de Vlaamse overheid in handen van de MLSO en de VLM. Die twee administraties voerden gedurende meer dan 10 jaar een doorgedreven politiek van afbraak en uitzetting. Daarbij kwam het herhaaldelijk tot heftige confrontaties en werden jarenlange procedures gevoerd.

In 2010 kregen de bewoners van het historisch gehucht in natuurgebied de Putten in Kieldrecht opdracht om hun huizen te verlaten. Dat gold ook voor de historische hoeve waar Jan Creve woont. Maar de VLM verloor keer op keer de procedure. Na de vernietiging van de plannen van het Saeftinghedok in 2016 kwamen de Vlaamse Overheid en Doel 2020 overeen dat er geen nodeloze uitzettingen van bewoners meer zouden plaatsvinden. De situatie zou genormaliseerd worden en alle bewoners zouden opnieuw een contract krijgen. Het was een van de voorwaarden die Doel 2020 stelde om deel te nemen aan de procedure Complex Project (waarvan het openbaar onderzoek recentelijk werd afgerond). Doel 2020 heeft zich steeds aan zijn afspraken gehouden. Voor (een deel van) de Vlaamse overheid blijkt dat duidelijk veel minder het geval.

De MLSO verzaakte afgelopen jaren aan verdere procedures en/of uitvoeringen van vonnis tegenover bewoners. Maar de VLM zette zijn procedures tegen de bewoners van twee historische hoeves in de Oud Arenberg verder. Daarbij de hoeve waar Creve met zijn gezin woont. Nochtans waren op dat moment alle plannen voor toekomstige havenprojecten definitief van tafel. Door de VLM werd het afgedaan als een "noodzakelijke juridische formaliteit". Eind 2017 werd de VLM voor de eerste hoeve in het gelijk gesteld. Ze vorderde gelijk de effectieve uitzetting van de bewoner. Daarmee dreigde (onvermijdelijk) een nieuwe escalatie in de polder. Het was pas na zware druk uit de Vlaamse administratie dat de VLM afzag van de – nodeloze – uitzetting. Ondanks de tegenwerking bleef Doel 2020 constructief overleg plegen in het kader van het Complex Project. In juni 2018 kwamen Doel 2020 en de Vlaamse overheid zelfs tot een compromis.

Pas begin 2019 verkreeg de VLM ook in de procedure tegen Creve een gunstig vonnis, dit na een procedureslag opgestart in 2010 en nadat de VLM 4 keer(!) in het ongelijk was gesteld. Om haar gelijk te krijgen was de Landmaatschappij al die jaren blijven doorgaan met procedures op telkens nieuwe gronden. Het vonnis werd in april 2019 betekend. Daarbij werd bij de woordvoerder van Doel 2020 een bedrag gevorderd van 5.366 euro voor proceskosten. De berekening bleek echter fout. Maar op een herhaalde (schriftelijke) vraag tot correcte afrekening kwam geen enkel antwoord. Ook de daaropvolgende maanden bleef het stil.

Tot vorige donderdag. Aan mr. Igor Rogiers werd op 22 augustus ll. door de advocaat van de VLM meegedeeld dat inzake het vonnis effectief opdracht was gegeven om tot beslag over te gaan. "Met uitdrukkelijke vraag om beslag te leggen op de respectievelijke wagens". Dat dus zonder enige poging tot verduidelijking en op basis van een niet-correcte afrekening. De VLM is bovendien geen eigenaar meer van de hoeve in kwestie. Want die werd intussen overgedragen aan Maritieme Toegang.

De kwestie is geen alleenstaand geval. Het blijkt eerder symptomatisch voor de manier waarop de VLM zich in de regio aandient. Enerzijds met veel poeha als het prestigeprojecten betreft (Grenspark Groot-Saeftinghe, Kiekendiefproject...) maar onverbiddelijk en rancuneus als het de situatie van landbouwers, de bewoners, de leefbaarheid of het erfgoed van de streek betreft.



Persmededeling Doel 2020, 17 juni 2019

Ruime opkomst voor boek over geschiedenis van Doel 2020

Gisteren werd in Kieldrecht voor een publiek van zo'n 150 aanwezigen het boek over Doel 2020 voorgesteld. Een succesvolle start voor een boek over een recente brok controversiële Vlaamse geschiedenis.

Doel 2020. Het gevecht om Doel en de polder vertelt de strijd om Doel en het poldergebied en daarmee ook de strijd van het actiecomité en de bewonersvereniging Doel 2020. Dat leest niet zelden als een thriller, soms als pure horror. Wat zich in het kader van die meer dan 20 jaar durende strijd aan de achterdeur van de Antwerpse Haven heeft afgespeeld tart in vele opzichten de verbeelding. Het zijn duidelijk niet de meest fraaie bladzijden uit de geschiedenis van de Vlaamse regio.

Doel 2020. Het gevecht om Doel en de polder is opgemaakt in groot formaat en luxueus uitgegeven. Het telt 144 pagina's en bevat veel nooit eerder gepubliceerde foto's. Het boek werd vorm gegeven door Liese Stuer, zelf woonachtig in Doel. Ere-volksvertegenwoordiger Nelly Maes en auteur Manu Claeys van Straten-generaal schreven een voorwoord. Ze waren ook beiden aanwezig op de boekvoorstelling. Auteur van het boek, Jan Creve, is historicus. In 1997 richtte hij samen met ere-senator Ferdinand De Bondt de bewonersvereniging en het actiecomité Doel 2020 op. Sedertdien coördineert hij de acties en is hij de voornaamste woordvoerder.

In Kieldrecht werd gisteren ook het boek Rijk Polderland en Doeldorp zal duren gepresenteerd. Dat is het derde deel in de Polderland-trilogie van Mon Reyn en vervolledigt de geschiedenis beschreven in de twee vorige boeken Rijk Polderland verdwenen onder baggerzand en Rijk Polderland vernederd tot moerassenland. Dit derde deel rolt binnen twee weken effectief van de persen.

De boekvoorstelling startte met een fotopresentatie van meer dan 20 jaar actie in en voor Doel en werd aan elkaar gepraat door zangeres Soetkin Collier die ook een Doellied bracht. De Nederlandse fotografe Isabelle Pateer die met haar project 'Unsettled' internationale bekendheid gaf aan Doel verzorgde de inleiding. Haar werk was reeds op tal van plaatsen in het buitenland te zien. Denis Malcorps ging tijdens zijn toespraak dieper in op de betekenis van de chronijk van Mon Reyn die in zijn trilogie over het thema Doel en polder een indrukwekkende reeks bronnen bij elkaar bracht. Jan Creve sprak tot slot een dankwoord uit aan iedereen die -voor of achter de schermen - de actie van Doel 2020 heeft mogelijk gemaakt. De eerste exermplaren van het boek werden overhandigd aan Marina Apers en ere-veldwachter Maurice Vergauwen die bij de eerste Doelenaars waren om de actie van Doel 2020 te ondersteunen. Ook de aanwezige advocaten van Doel 2020, Igor Rogiers, Kristof De Spiegheleire, Philippe van de Casteele en Hendrik Schoukens kregen een exemplaar overhandigd.

Het boek Doel 2020. Het gevecht om Doel en de polder is tegen 24 euro verkrijgbaar bij boekhandel 't Oneindig Verhaal, Stationstraat Sint-Niklaas of bij De Standaard-boekhandel. Het kan ook besteld worden door overschrijving van 24 Euro op rekening van Doel 2020 BE 26 4186 0588 9129.

Het boek Rijk Polderland en Doeldorp zal duren kan besteld worden via info@rijkpolderland.eu en door storting van 60 euro op naam van Reyn & Partners bvba IBAN BE81 0015 1867 3224.



Persmededeling Doel 2020, 17 mei 2019

Doel blijft en dat is definitief

Huidige situatie met actief Deurganckdok bewijst dat ook toekomstige situatie leefbaar kan zijn

Naar verwachting keurde de VR vandaag een verdere uitbreiding goed voor de Haven van Antwerpen. Met het plan 9-bis komt er geen Saeftinghedok maar wordt het Deurganckdok uitgebreid met een soort van appendixdok. Doel, de gehuchten en het ruime poldergebied worden gevrijwaard. In plaats van de voorziene 1000 ha wordt nu 100 ha ingenomen.

Doel 2020 ziet met het plan geen reden tot euforie, daarvoor is het te veel een compromis. Anderzijds kan de historische betekenis van dit moment moeilijk ontkend worden. 20 jaar verzet hebben er toe geleid dat er weer over de toekomst wordt gesproken van Doel en de polder. Daarmee komt er ook finaal een einde aan het wanbeleid, de aanhoudende druk op bewoners, de afbraken, de bewuste verwaarlozing en verloedering.

Over de toekomst van Doel wordt momenteel nog nagedacht en gesproken binnen een "Werkgroep Doel" waar zowel het Havenbedrijf, diverse overheden en actiecomités deel van uitmaken. Voor Doel 2020 is het duidelijk dat er in Doel weer zal gewoond worden. Wat dat concreet moet betekenen of wat daar de omvang van moet zijn? Dat kan voor het actiecomité best langzaam aan groeien, 'bottom-up' en niet met grootschalige plannen opgelegd van bovenuit. Bij toekomstscenario's moet bovendien het historische en kleinschalige karakter van Doel optimaal gerespecteerd. Doel 2020 is van mening dat de kennis die gedurende drie jaar werd opgebouwd door de faculteit architectuur van de KULeuven en het project Doelland een belangrijke meerwaarde kunnen zijn voor de toekomst van het dorp en de streek.

Van het plan 9-bis liggen de contouren nu vast. Nooit eerder was een consensus rond de havenuitbreiding zo dichtbij. Anderzijds moet het duidelijk zijn dat wij na de gebeurtenissen en anomalieën van voorbije 20 jaar geen genoegen kunnen nemen met halfslachtige maatregelen. In Doel moet kunnen gewoond worden. Huizen en panden moeten opnieuw ter beschikking komen van geïnteresseerden. In de polders moeten de lokale landbouwers hun activiteiten kunnen verderzetten. En voor de ruime omgeving moeten sluitende garanties komen inzake leefbaarheid. Ook op vlak van mobiliteit.

Doel 2020 wil tevens een andere aanpak inzake natuur. Die moet niet alleen de toets met de Europese regelgeving doorstaan maar moet ook rekening houden met blijvend landbouwgebruik en het bestaande historische landschap.

Aan de doemdenkers die stellen dat wonen in Doel niet zou kunnen omwille van de te verwachten overlast wil Doel 2020 nog het volgende kwijt: Het Deurganckdok ligt even ver van het dorp als het nieuwe appendixdok komt te liggen. Het Deurganckdok functioneert al bijna 15 jaar zonder noemenswaardige overlast voor het dorp. Als de VR en het Havenbedrijf hun engagementen nakomen staat niets een goed nabuurschap in de weg. En is er geen enkele reden om zich zorgen te maken over een bewoond dorp in wat op de kaart staat als woongebied.



Persmededeling Doel 2020, 9 mei 2019

Gemeentebestuur Beveren wil geen overleg met Doel 2020 en Doelland over toekomst Doel

Het College van burgemeester en schepenen van Beveren heeft laten weten geen deel te willen uitmaken van een overlegorgaan waar ook Doel 2020 en Doelland, het project van de faculteit architectuur van de KULeuven, deel van uitmaken. Dat raakte onlangs bekend en werd op de laatste gemeenteraad aangekaart door gemeenteraadslid Bruno Stevenheydens (Beveren 2020).

Momenteel is het nog altijd wachten op de voorlopige vaststelling van het voorkeursbesluit van de Vlaamse Regering inzake ECA. Dat lijkt weinig meer dan een formaliteit. Bevoegd minister Ben Weyts maakte - na afgetoetst te hebben met alle betrokken partijen - al herhaaldelijk duidelijk dat het 9B scenario - een soort appendix aan het Deurganckdok - er komt. En dat Doel blijft. Definitief. Volgens Weyts zal er ook opnieuw gewoond worden in Doel. In welke vorm en omvang dat zal gebeuren is momenteel het onderwerp van gesprekken binnen de WG Doel die zich buigt over de toekomst van het dorp. Vanuit de WG werd een schrijfgroep gevormd die de contouren voor het studiewerk omtrent de toekomst van Doel moet vastleggen. In die schrijfgroep zitten het Havenbedrijf, de MLSO, vertegenwoordigers van de Vlaamse overheid maar ook Doel 2020, de Derde Generatie en het Doelland-initiatief. De gemeente Beveren weigert om boven vermelde reden om deel uit te maken van deze schrijfgroep. Daarnaar gevraagd door gemeenteraadslid Stevenheydens bevestigde schepen Vlegels op de laatste gemeenteraad dat zij niet van dezelfde vergadering wensen deel uit te maken als Doel 2020 en Doelland.

Voor Doel 2020 is het moeilijk te begrijpen dat uitgerekend het college van burgemeester en schepenen van Beveren (waar Doel als deelgemeente deel van uitmaakt) zich zo halsstarrig blijft opstellen. Sedert 2016 wordt er tussen het Antwerps Havenbedrijf, de Vlaamse administratie en Doel 2020 gepraat. Dat gebeurt in een sfeer van dialoog, constructief overleg en wederzijds respect. Zelfs de bevoegde minister Ben Weyts voelde zich niet te beroerd om rechtsreeks met Doel 2020 in overleg te gaan. Maar voor de het college van burgemeester en schepenen van Beveren is dat blijkbaar allemaal van nul en generlei waarde.

Doel 2020 vraagt aan de burgemeester en het college om de nieuwe realiteit inzake Doel te aanvaarden en op te houden met nutteloze achterhoedegevechten, ingegeven door rancunes uit het verleden. Oplossingen voor de regio kunnen er alleen komen door dialoog. Niet door er van weg te lopen.
 

Uit het verslag College burgemeester en schepenen

Besluit
Het College van burgemeester en schepenen beslist

CP ECA - Werkgroep Doel - schrijversgroep - Weigering

Besluit
Het College van burgemeester en schepenen beslist

Artikel 1
kennis te nemen van de verslagen van de Werkgroep Doel die samenkwam in het kader van het complex project Extra Containercapaciteit Antwerpen.

Artikel 2
geen vertegenwoordiger af te vaardigen om mee te schrijven aan de opdrachtomschrijving en het bestek voor de uitwerking van een toekomstperspectief voor Doel omdat het gemeentebestuur niet gelijkgesteld kan worden met actiegroepen als Doel 2020 of Doelland.

Artikel 3
dat een bilateraal overleg met de gemeente uitgebouwd moet worden. Zowel ambtelijk als met de politieke beleidsverantwoordelijken van Beveren dient een realistische afstemming te gebeuren.



Persmededeling Doel 2020 en Erfgoedgemeenschap Doel en Polder, 10 maart 2019

Interreg-project Grenspark Groot-Saeftinghe moet rekening houden met nieuwe realiteit én met alle bewoners van het gebied

Vandaag, zondag 10 maart, werd het Interreg-project Grenspark Groot-Saeftinghe gelanceerd met een betalend film-, food- en fotofestival. In de feiten bleek de promodag vooral een bijeenkomst voor de initiatiefnemers en hun sympathisanten.

Bijna drie miljoen euro is er intussen bijeengesprokkeld door de Europese, Vlaamse en Zeeuwse overheden, de Haven van Antwerpen, de Vlaamse Landmaatschappij, de Stichting het Zeeuws Landschap en Natuurpunt om het Interreg-project Grenspark Groot-Saeftinghe te realiseren. Maar het resultaat is niet overtuigend. De reden hiervoor ligt voor de hand: Zo lang het Interreg-project Grenspark Groot-Saeftinghe blijft fungeren als een verkapt verlengstuk van de vroegere havenuitbreidings- en natuurcompensatieplannen zal het in de Wase polders nooit meer dan een beperkte draagkracht krijgen.

Het Interreg-project mag dan uitpakken met 58 streekholders – boeren met natuurvriendelijke teelten, verkopers van streekproducten, horeca in het gebied – van een echte interactie met de bewoners uit het gebied of de vertegenwoordigende actiecomités is tot op de dag van vandaag geen sprake. De focus ligt nagenoeg volledig op nieuw te ontwikkelen natuur en alles wat daarvan ten dienste staat. Het poldergebied met zijn rijkdom op vlak van boerenerfgoed en historisch en ecologisch waardevol landschap, de poldergehuchten, Doel, het blijft allemaal buiten beschouwing. Gezien de nieuwe juridische realiteit door de vernietiging van de havenplannen door de Raad van State en de ommekeer bij de Vlaamse Regering ten aanzien van Doel en zijn omgeving is dat méér dan een gemiste kans.

De Erfgoedgemeenschap Doel & Polder en Doel 2020 pleiten ervoor dat het Interreg-project Grenspark Groot-Saeftinghe haar focus aanpast aan de nieuwe realiteit. Dat wil zeggen dat men de beslissingen van de Raad van State erkent en de omslag van de VR aangaande het gebied als uitgangspunt neemt. Dat wil zeggen dat men volop moet inzetten op het bewaren en versterken van de eigenheid, de cultuurgeschiedenis en het bijzonder karakter van de streek. Het louter ontwikkelen van (nieuwe) natuur in het gebied of van Prosperpolder als 'toeristische poort' is intussen achterhaald. Het ganse poldergebied in àl zijn aspecten én met al zijn bewoners - dus ook het historische Scheldedorp Doel - moet daarin volwaardig worden betrokken.

Het Interreg-project Grenspark Groot-Saeftinghe heeft enkel kans op slagen als daarbij àlle bestaande waarden van landschap, natuur, erfgoed, landbouw, bewoners en gebruikers worden gerespecteerd. Alleen op die manier kan het potentieel van de streek worden benut. De EGD&P en Doel 2020 zijn ten allen tijde bereid om daartoe een constructieve bijdrage te leveren.



Persmededeling Doel 2020, 22 januari 2019

Schepen en MLSO-voorzitter Boudewijn Vlegels tegen plan Weyts?

Doel 2020 vraagt schepen om rancunes achter zich te laten en voorrang te geven aan belang van Beveren en de regio

Volgens Boudewijn Vlegels, schepen van Ruimtelijke Ordening en voorzitter van de Maatschappij Linkerscheldeoever (MLSO), heeft zijn partijgenote en gedeputeerde van de provincie Oost-Vlaanderen, Annemie Charlier, voor haar beurt gesproken door haar steun uit te spreken voor toekomstige bewoning in Doel. Want "dit valt immers onder de bevoegdheid van de gemeente", aldus Vlegels. Volgens Vlegels zal het dorp door het plan Weyts ook volledig ingesloten worden door havenactiviteiten.

Daarmee vertelt hij twee keer onzin. De plannen voor een nieuw dok voorzien in een soort van appendixdok dat parallel met het Deurganckdok komt te liggen waardoor Doel juist niet wordt ingesloten. Er wordt ook voorzien dat de 21 meter hoge leefbaarheidsbuffer verder wordt doorgetrokken. Wat wonen betreft: Doel is sedert de vernietiging van het GRUP woongebied en in woongebied wordt er gewoond. Dat een en ander nog moet doorgesproken worden met al de betrokken actoren is de logica zelve. Maar het is niet de gemeente die bepaalt waar er niet of wel mag gewoond worden. Dat doet een bestemmingsplan. En daarbij geeft de gemeente alleen maar advies. Wat gedeputeerde Annemie Charlier (N-VA) op de nieuwjaarsreceptie van Doel 2020 zei was trouwens eerder al gecommuniceerd door minister Ben Weyts (N-VA). Die heeft sedert juni vorig jaar herhaaldelijk gesteld dat er in Doel opnieuw kan en zal gewoond worden.

Volgens Vlegels kan er in Doel enkel nog over bewoning gesproken worden "in functie van recreatie, toerisme en toelevering van havenbedrijven." Vlegels zit duidelijk niet om één bocht verlegen. Ooit liet hij aan de pers weten "volledig achter de standpunten van Doel 2020 te staan." In 2012 ging hij de gemeenteraadsverkiezingen in met een programma dat het Saeftinghedok afwees en Doel als woongebied integraal wilde behouden. Maar in 2014 – intussen voorzitter van de MLSO - bekeerde hij zich tot het Saeftinghedok. En nu, nu iedereen zegt dat er weer kan gewoond worden in Doel, kan het voor Vlegels dus niet. Dat valt allemaal nog moeilijk te volgen.

Met opvattingen die lijnrecht ingaan tegen een leefbaar Doel en een toekomst voor de polders lijkt Vlegels - als voorzitter van de MLSO – volledig te handelen in de geest van zijn voorgangers bij de MLSO (G. en P. Deckers) die niets onverlet lieten om Doel en de polders te verwoesten. Dat is een meer dan verontrustende vaststelling. Want dat is NIET wat de mensen in Beveren van hem verwachten. Van een schepen van ruimtelijke ordening in Beveren mag verwacht worden dat hij de opportuniteiten die thans geboden worden aan Doel - en de ganse de streek – alle kansen geeft. Dat is in het belang van Beveren, in het belang van alle bewoners en in het belang van de ganse streek.

Doel 2020 roept de schepen om niet langer toe te geven aan rancunes uit het verleden. Doel 2020 vraagt aan de schepen dat hij zich voldoende onafhankelijk opstelt van de MLSO en het Antwerps Havenbedrijf en opnieuw handelt in het belang van de gemeente en de ganse regio.



Persmededeling Doel 2020, 20 januari 2019

Gedeputeerde Annemie Charlier spreekt op nieuwjaarsreceptie Doel2020

Charlier (N-VA) voorstander van bewoning in Doel

Afgelopen zaterdag vond in De Doolen te Doel de jaarlijkse en druk bijgewoonde nieuwjaarsreceptie van Doel 2020 plaats. Gastspreker was Annemie Charlier (N-VA), gedeputeerde van de provincie Oost-Vlaanderen en bevoegd voor Ruimtelijke Ordening en Bouwkundig Erfgoed. Charlier drukte haar steun uit aan het behoud van Doel en verklaarde zich gezien het plan van minister Ben Weyts optimistisch over de toekomst. "Dit prachtig polderlandschap mogen we niet zomaar verloren laten gaan. We moeten zorgen voor een gezond evenwicht tussen erfgoed, het bewaren van de open ruimte, welvaart en welzijn", luidde de boodschap. Charlier verklaarde zich ook expliciet voorstander van bewoning in Doel en van een creatieve aanpak in het door de overheid gehavende dorp. Het pleidooi voor bewoning door Charlier viel op. Vooral omdat het gemeentebestuur van Beveren vooralsnog niet zo ver wil gaan.

Jan Creve (Doel 2020) verklaarde zich tevreden met de uitgesproken steun van de gedeputeerde maar maakte ook duidelijk dat veel uit het plan dat nu op tafel ligt nog effectief moet gevaloriseerd. "Voor Doel 2020 gaat het om meer dan het dorp alleen. Wij willen absolute garanties voor de leefbaarheid van de ganse streek. En een echte toekomst voor Doel en de polder. Dat wil zeggen: een evenwicht waarin naast de haven en natuur voldoende rekening wordt gehouden met bewoners, landbouwers en erfgoedlandschap".



KULeuven / Faculteit Architectuur Sint-Lucas Gent

Website Doelland

Een visie over de toekomst van Doel


https://www.plandoelland.com



Persmededeling Doel 2020, 4 januari 2019

Hoe ver kan de Antwerpse Haven nog groeien?

Aanhoudende groei containertrafiek maakt nauwe samenwerking met Zeebrugge onvermijdelijk

Hoever kan de Antwerpse Haven nog groeien? Aanhoudende groei containertrafiek maakt nauwe samenwerking met Zeebrugge onvermijdelijk

Met een ingeloste verwachting van 5% groei komt de Haven van Antwerpen dit jaar uit op een nieuw record. Dat is mede te danken aan de toename van containertrafiek die aangroeit tot 11 miljoen TEU. Volgens de Antwerpse Havenautoriteiten dreigt daarmee op korte termijn een capaciteitstekort. De cijfers maken vooral duidelijk dat de containergroei in de Antwerpse Haven finaal op haar grenzen botst. Zonder innovatie en creatieve oplossingen is het op korte termijn afgelopen met de groei.

Momenteel beschikt de Haven over een capaciteit van om en bij de 15 miljoen TEU. Optimalisatie van behandelingsmethodes kunnen die capaciteit ongetwijfeld nog een stuk oprekken. Met de plannen van het alternatief 9 bis zal de Haven door inbreidingsplannen en een soort van appendixdok opzij van het Deurganckdok 7 miljoen TEU extra kunnen behandelen. Maar is die maximalisatie in de huidige omstandigheden nog realistisch?

Volgens minister Ben Weyts mag die nieuwe uitbreiding geen vrachtwagen extra op de weg brengen. Dat lijkt logische beslissing gezien de regio nu al kreunt onder het vrachtwagengeweld. Maar of de Vlaamse Overheid de omslag naar binnenvaart en spoor effectief kan maken is een groot vraagteken. In totaliteit is een kwart van het vrachtverkeer op de Ring rond Antwerpen havengerelateerd en dat neemt door de toename van de containertrafiek alleen maar toe. Maatregelen zoals het 's nachts openhouden van de containerterminals blijken geen groot succes omdat de rest van de keten het in deze laat afweten. Ook de capaciteit van de binnenvaart heeft haar beperkingen waarbij de huidige sluizen echte bottlenecks vormen. Verder moet nog duidelijk worden wat de gevolgen van het Haventracé (de verschuiving van het doorgaand vrachtverkeer van de Antwerpse ring naar de R2 en Liefkenshoektunnel) zullen betekenen voor de afwikkeling van het havenverkeer in de regio.

Een verdere opschaling van containertrafiek botst hoe langer, hoe meer op grenzen in de ruime regio. Verdere groei is onmogelijk zonder sluitende garanties inzake mobiliteit en leefbaarheid. Veel lijkt er op dat vlak niet meer mogelijk. Heel wat bewoners in Beveren en het Waasland zitten al op hun tandvlees. Ook bedrijven ondervinden steedfs meer hinder van de mobilteitsproblemen.

Dat lijkt men ook in Antwerpen te begrijpen. Dat er sedert enkele maanden (eindelijk) op een andere manier gesproken wordt over samenwerking met Zeebrugge is in deze zin goed nieuws. Dat laatste staat zelfs zwart op wit in het nieuwe bestuursakkoord van de stad Antwerpen. Een meer intense samenwerking met Zeebrugge op vlak van containertrafiek zou er voor kunnen zorgen dat de vraag om steeds meer ruimte in Antwerpen afneemt en de containerkades in Zeebrugge effectief gebruikt worden. Het vervoer van containers tussen Antwerpen en Zeebrugge zou perfect kunnen gebeuren door de inzet van feederschepen. Dat heeft het voordeel dat kwetsbare megaschepen zoals die worden ingezet door MSC, de grootste rederij van Antwerpen, niet telkens de Schelde moeten opvaren.

Als het toenemend capaciteitsprobleem er voor kan zorgen dat Zeebrugge en Antwerpen eindelijk op een efficiênte manier met elkaar gaan samenwerken betekent dat 'winst' voor iédereen. Niet in het minst om dat dan de toenemende druk op de reeds zwaar belaste Antwerps-Wase regio deels kan afgeleid worden.



Persmededeling Doel 2020, 22 december 2018

Definitieve keuze van Vlaamse Regering voor een minidok en bevestiging dat Doel en polders kunnen blijven

Doel 2020 blijft voorzichtig: problemen rond mobiliteit en natuur zijn verre van uitgeklaard

Doel 2020 is tevreden met de herbevestiging door de VR dat Doel en de polder bij een havenuitbreiding wordt ontzien en volop wordt ingezet op inbreiding ipv uitbreiding. Het is de verdienste van mininster Ben Weyts en zijn voorzitter van de taskforce ECA, ir Freddy Aerts, dat zij in dit dossier voor een definitieve omslag hebben gezorgd. Maar er is vooralsnog geen reden tot euforie. Inzake mobiliteit blijft onduidelijk hoe Weyts zijn garanties "geen vrachtwagen erbij" kan hard maken. En er is ook het natuurverhaal. Voor nieuwe 'maaknatuur' die het historisch polderlandschap niet respecteert is alleszins geen ruimte én draagvlak meer.

De Vlaamse regering heeft bevestigd dat ze kiest voor het door minister Ben Weyts voorgestelde alternatief 9bis. Daarbij wordt de extra capaciteit grotendeels gerealiseerd door inbreiding. Verder wil men met dit plan voorzien in een minidok dat als een soort van appendix aan het Deurganckdok hangt. Bij dit plan wordt een minimum aan ruimte ingenomen. Een leefbaarheidsbuffer moet hinder voor de omgeving zo veel als mogelijk beperken. In Doel komt er bovendien opnieuw ruimte voor bewoning.

Afgezien daarvan blijft er nog veel onduidelijkheid over de verkeersafwikkeling. Weyts heeft zich sterk gemaakt dat er met de geplande uitbreiding op de weg geen vrachtwagen mag bijkomen. Of die belofte kan nagekomen worden valt nog te bezien. Ze is alleszins essentieel voor de leefbaarheid van de ganse regio. Voor Doel 2020 is het duidelijk dat er ook geen ruimte meer is voor de aanleg van bijkomende "maaknatuur". Er is geen draagvlak voor in de streek. De aanleg van nieuwe zogenaamde "robuuste natuur" botst bovendien al te vaak op juridische bezwaren. Ook inzake natuur moet respect voor het historisch polderlandschap en de bestaande bewoning het uitgangspunt worden.

Momenteel zit het plan in de fase van kennisgeving. In april 2019 wil de Vlaamse Regering overgaan tot de voorlopige vaststelling. Daarna volgt het openbaar onderzoek.



Persmededeling Doel 2020, 21 november 2018

Antwerpse rederij MSC financierde mee de verkiezingscampagne van de partij waar Antwerps havenschepen Marc Van Peel toe behoort

Rechtstreekse financiering van beleidspartijen door rederijen plaatst vraagtekens bij besluitvorming rond havenuitbreiding

Uit een artikel dat de nieuwssite Apache publiceert blijkt dat de verkiezingscampagne van CD&V in Antwerpen mee gesponsord werd door heel wat kopstukken uit de Antwerpse havenwereld. Strikt genomen is er wettelijk geen vuiltje aan de lucht. Maar het is duidelijk dat dit de geloofwaardigheid van het Antwerps havenbeleid niet ten goede komt.

De uitgaven van de verschillende politieke partijen en de giften die werden gedaan zijn sedert vorige week publiek raadpleegbaar. Apache vlooide de gegevens uit van de verschillende Antwerpse lijsten en kwam tot opmerkelijke vaststellingen.

Stéphane Verbeeck, tot voor kort voorzitter van VOKA Antwerpen Waasland, zoon van Erik Verbeeck, een geducht lobbyist en actief in de Antwerpse vastgoedwereld gaf financiële steun aan Open VLD. Onder het uittredend college werd Stéphane Verbeeck ook bestuurder bij het Antwerps Havenbedrijf. Zogezegd om het Havenbedrijf politiek onafhankelijker te maken.

CD&V ontving geld van voormalig Antwerps havenbaas Eddy Bruyninckx. Maar ook van Marc Beerlandt, gedelegeerd bestuurder bij MSC, het grootste containerbedrijf in de Antwerpse haven. Ook Roger Roels, voormalig voorzitter van Alfaport – de koepel van Antwerpse havenwerkgevers – gaf financiële steun aan de lijst van CD&V Antwerpen.

De giften mogen dan strikt genomen legaal zijn, het wekt op zijn minst de schijn dat de partij van de Havenschepen van Antwerpen heel dik is met de Zuid-Italiaanse rederij MSC. De steunbijdragen suggereren bovendien dat de toplieden van VOKA, Alfaport het Havenbestuur, MSC en de partij van de Havenschepen veel méér dan louter formele contacten onderhouden. Wat die contacten exact betekenen en of er nog méér geld mee gemoeid is, daar kan alleen naar gegist worden. Maar er kan wel de vraag gesteld worden in welke mate de Antwerpse Havenschepen en bij uitbreiding het Antwerps stadsbestuur en de Vlaamse Regering bij machte zijn objectief te oordelen over een havenuitbreiding waar vooral MSC op aandringt.



Persmededeling Doel 2020, 7 november 2018

Doel 2020 wil geen vrijbrief voor Vlaamse Regering inzake Afbakening Haven van Antwerpen en start procedure bij het Grondwettelijk Hof

Doel 2020 is naar het Grondwettelijk Hof gestapt om een decreet dat in maart van dit jaar werd goedgekeurd te laten vernietigen. Het decreet is een aanpassing van de federale wet-Chabert uit 1978 en bepaalt onder meer de bevoegdheden van het Antwerps Havenbedrijf en de MLSO. De Wet Chabert geeft zo beslissingsmacht aan het Havenbedrijf Antwerpen in de Waaslandhaven, ook al liggen die gronden niet in de provincie Antwerpen.

Het nieuwe decreet van maart 2018 bepaalt dat de afbakening van de Haven eenvoudigweg door de Vlaamse Regering kan worden beslist en niet meer onderworpen is aan de wetgeving inzake ruimtelijke ordening. Voor Doel 2020 is dat een inbreuk op de bestaande inspraak. De Vlaamse Regering kan zo zonder enige inspraak eender wat tot Havengebied aanduiden. Het actiecomité vind het ook veelzeggend dat de totstandkoming van het decreet ver van het publiek is gehouden.

Een gevolg van de procedure is dat de MLSO en de Vlaamse Landmaatschappij geen gebruik meer kunnen maken van hun voorkooprecht in eventueel havenuitbreidingsgebied. Doel 2020 beschouwt het voorkooprecht van de Vlaamse overheid als een instrument dat de leefbaarheid van de streek ernstig onder druk zet. Zo werd in het verleden het voorkooprecht herhaaldelijk toegepast waar het niet nodig was, met verloedering en afbraak van bewoonbare panden tot gevolg. Inzake landbouwgronden werkt het prijsverhoging in de hand waardoor het voor grondgebonden landbouwbedrijven steeds moeilijker wordt om nog grond te kunnen kopen tegen een normale prijs.

Doel 2020 blijft in gesprek met de Vlaamse overheid in het kader van het complex project voor extra-containercapaciteit. Maar het nieuw decreet valt moeilijk te rijmen met de aanpak die de Vlaamse Regering beloofde te volgen. Bijgevolg rest in deze geen andere mogelijkheid dan een procedure bij het Grondwettelijk Hof.



Persmededeling Doel 2020, 27 oktober 2018

Harde garanties zijn noodzakelijke voorwaarde bij havenplan Weyts

Op het actorenoverleg van 25 oktober (Complex Project 'Extra containercapaciteit Antwerpen') werden de onderzoeksresultaten van het negende alternatief voorgesteld. Dit alternatief, gelanceerd door minister Weyts in juni van dit jaar, omvat een Saeftinghedok-light ten zuiden van Doel, gecombineerd met een aantal inbreidingsmaatregelen. Daarbij wordt 100 hectare poldergebied ingenomen. Doel en de polders boven de Engelsesteenweg blijven gespaard. Tegelijk voorziet het alternatief in een mogelijke toename van de containerbehandelingscapaciteit tot 7 miljoen TEU.

Uit de onderzoeksresultaten die bekend gemaakt werden blijkt dat het alternatief het beste (of minst slecht) scoort wat betreft de impact op de omgeving. Voor Doel 2020 is alleszins duidelijk dat er nu geen enkele reden meer is voor het verdwijnen van Doel of voor grote grondinnames. Een verdere economische groei van de haven kan worden gerealiseerd zonder dat het ganse poldergebied rond Doel moet worden opgeofferd.



Alternatief negen bevat de mogelijkheid om tot een gedragen consensus te komen. Maar het is duidelijk dat daarbij de draagkracht van de regio op de eerste plaats moet komen. Dat wil zeggen: harde garanties voor de leefbaarheid van de regio. Saarbij zijn behoud van bewoning en blijvende toekomst voor de landbouw voor Doel 2020 noodzakelijke voorwaarden bij dit plan.

Het succes van dit alternatief hangt ook af van de manier waarop een oplossing wordt gegeven aan het mobiliteitsprobleem en de aantasting van waardevolle natuur. De toename in containerbehandeling mag de mobiliteit in de ruime omgeving niet verder aantasten. Minister Weyts engageert zich ertoe dat het vrachtverkeer op de weg niet zal toenemen als gevolg van dit plan. We zien initiatieven om dit te bewerkstelligen, maar het blijft voorlopig koffiedik kijken in welke mate dit in de uitvoering kan hard gemaakt worden.

Andere kwestie is de aantasting van natuurwaarden en de inname van tijdelijke natuurcompensaties in de haven. In het GRUP voor het oorspronkelijke Saeftinghedok was hiervoor een natuurcompensatieplan ontwikkeld dat de vernietiging van 800 hectare polders omvatte. Deze aanpak is door het Europees Hof van Justitie en de Raad van State van tafel geveegd. Het is duidelijk dat een terugkeer naar deze aanpak niet meer mogelijk is. Enkel in consensus met àlle betrokkenen gen met respect voor de bestaande omgeving en het landschap is een oplossing mogelijk.



Persmededeling Doel 2020, 16 oktober 2018

Nieuwe coalitie van CD&V en N-VA in Beveren negeert verlies van 14% en valt actiecomité aan

Doel 2020 vraagt aan nieuwe meerderheid ernstige analyse van resultaat én politieke volwassenheid

Terwijl de coalitie van CD&V en N-VA in Beveren nog volop praat over een bestuursakkoord hebben beide partijen al uitgehaald naar de nieuwe lijst Beveren 2020 én het actiecomité Doel 2020. Volgens beide partijen is Beveren 2020 met zijn resultaat van 8% irrelevant. Van de Vijver en Vlegels vragen zich af "of men in Brussel Doel 2020 nog langer als gesprekspartner aan tafel zal vragen?" Daarbij zwijgen beide partijen wijselijk over het verlies van 14% en vijf zetels dat hun coalitie verloren heeft. Gemakshalve gooien ze alles op één hoop. Nochtans, Beveren 2020 en Doel 2020 zijn nog altijd niet hetzelfde.

Doel 2020 vindt het van weinig respect getuigen voor de kiezer om een nieuwe en onafhankelijke lijst die amper vijf maand geleden werd gevormd één dag na de verkiezingen af te doen als "irrelevant". Dat staat toch wel in schril contrast met de gelukwensen die de beweging voorbije dagen mocht ontvangen van vriend én tegenstander. Beveren 2020 is trouwens één van de weinige burgerinitiatieven in Vlaanderen die het ronduit goed doet. Volgens Vlegels is het feit "dat Beveren 2020 geen verpletterende overwinning behaald heeft het beste bewijs dat de mensen niet wakker liggen van Doel." Mocht "een verpletterende overwinning" de doelstelling geweest zijn van Beveren 2020 zou dat toch wel van bijzonder weinig realiteitszin getuigen. Hoe irrelevant de lokale lijst van Beveren 2020 is laat zich eenvoudig aflelezen uit de cijfers: dubbel zoveel zetels als SP.A, dubbel zoveel als Open VLD. Die partijen weten dus ook gelijk hoe de nieuwe meerderheid over hen denkt.

Dat Beveren 2020 over het ganse grondgebied van Beveren– met inbegrip van Beveren-centrum en Haasdonk dus en 30.000 kiezers groot – een gemiddelde score haalt van 8% is verre van irrelevant. Dat in Kieldrecht – nota bene het dorp van Boudewijn Vlegels – voor Beveren 2020 scores werden opgetekend van 18 en 24% maakt duidelijk hoe de verhoudingen liggen. Vlegels en Van de Vijver gaan gemakshalve ook voorbij aan het feit dat de zittende coalitie zo maar eventjes 14% verloor, een verlies van 5 zetels. Het grootste verlies ooit voor een Beverse coalitie in meer dan 40 jaar...

Doel 2020 is een actiecomité dat al méér dan 20 jaar bestaat. In het kader van deze gemeenteraadsverkiezingen hebben we in volle overtuiging onze steun gegeven aan de burgerbeweging Beveren 2020. Omdat Beveren 2020 het veel meer dan gelijk welke traditionele partij in Beveren opneemt voor de belangen van de mensen in de polder en voor de leefbaarheid van de regio. Maar Doel 2020 is niet hetzelfde als Beveren 2020. In àlle partijen – ook in die van Van de Vijver en Vlegels – zitten mensen die de actie van Doel 2020 steunen.

Na een oplawaai van 14% al gelijk politieke concurrenten afdoen als irrelevant en uithalen naar een actiecomité dat al meer dan 20 jaar mee de toon zet, getuigt niet echt van politieke volwassenheid Op zo een moment past bezinning eigenlijk meer dan wild in het rond trappen. Dat is ook wat Doel 2020 vraagt: dat de partijen in Beveren stoppen met zwartepieten en zich ernstig bezinnen over de oorzaken van deze toch wel opmerkelijke uitslag. En méér nog: dat ze er naar handelen. CD&V en N-VA mogen dan hun meerderheid redden. Het feit dat zo veel mensen in Beveren – en vooral in de polderdorpen - zich van hen hebben afgekeerd is niet zonder reden.



Dorpstekenaar Jeroen Janssen wint Bronzen Adhemar

Er wonen nog mensen - Tekenen van leven in Doel

We feliciteren onze dorpstekenaar Jeroen Janssen van harte met de Bronzen Adhemar die hij verdiende met zijn recentste graphic novel.

De Bronzen Adhemar is de belangrijkste stripprijs in Vlaanderen. Hij wordt sinds 1977 tweejaarlijks door de Stripgids uitgereikt. Op vrijdag 23 november zal hij het beeldje in ontvangst nemen in het cultuurhuis De Warande in Turnhout, waar dan ook een overzichtstentoonstelling wordt geopend met het werk van Jeroen. De tentoonstelling loopt tot 15 januari.



Persmededeling Doel 2020, 30 augustus 2018

Alfaport-Voka plaatst zich met kritiek op plan Weyts buiten de realiteit

Vorige week eindigde de inspraakronde voor het aan het complex project toegevoegde alternatief 9 bis van Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken Ben Weyts (N-VA). Dat alternatief 9 bis vormt een compromis waarbij enerzijds de containercapaciteit wordt uitgebreid en anderzijds Doel en de gehuchten worden ontzien en ook grotendeels aan de polder niet meer wordt geraakt. Dat compromisvoorstel wordt nu door Alfaport-VOKA afgebrand tot op de grond.

Volgens een brief van Alfaport-VOKA die deze week bekend werd, kiest een ruime meerderheid van de Antwerpse private havengemeenschap voor een Saeftinghedok met minstens zes ligplaatsen vóór de sluizen. "Het huidige voorstel met maar drie extra ligplaatsen vóór de sluizen komt dus niet tegemoet aan de actuele vraag en is onvoldoende voor het behoud van het Antwerpse marktaandeel in de Hamburg-Le Havre range." Ook de Antwerpse Scheepvaartvereniging (ASV) tapt uit dit vaatje. Volgens de ASV wordt het plan 9 Weyts "unaniem als ruim onvoldoende geschat om rederijconsortia te overtuigen Antwerpen te selecteren voor een centrale rol in hun toekomstig West-Europees netwerk."

Daarmee maken beide organisaties van havenspelers duidelijk dat voor hen nog altijd niets minder aanvaardbaar is dan de volledige vernietiging van de streek. Onafgezien van wat dit aan impact heeft voor de ganse regio en de steeds verder vast lopende mobiliteit.

Wat dat laatste betreft komt Alfaport-Voka trouwens niet veel verder dan wat clichés: "Wij beseffen dat het streven is om zo weinig mogelijk containers over de weg te vervoeren. In de Antwerpse haven worden nu reeds 44% van de containers niét via de weg aan- of afgevoerd. Verkeerstellingen tonen ook aan dat havengerelateerd vrachtverkeer slechts 5% van alle voertuigen op de Antwerpse Ring uitmaakt. En ook de beslissing om 's nachts te openen, leidde al tot een beperkte verschuiving van volumes van dag naar nacht."

Het klopt inderdaad dat het havengerelateerd vrachtverkeer slechts 5% van alle voertuigen op de Antwerpse Ring uitmaakt. Volgens dezelfde vijfjaarlijkse verkeerstelling van de Haven van Antwerpen die Alfaport-VOKA hanteert is niet minder dan 25% van alle vrachtwagens rond Antwerpen havengerelateerd. Trends becijferde twee jaar geleden dat de verhuis van MSC maakt dat er dagelijks 4000 à 5000 vrachtwagens weg moeten op Linkeroever. 80% daarvan moet over de Schelde, de Antwerpse Ring op. Met de plannen die Alfaport-VOKA en ASV nu verdedigen komen er naar schatting nog eens 6000 à 7000 vrachtwagens bij!

Doel 2020 heeft zich voorbije twee jaar tijdens de procedure complex project steeds constructief opgesteld in de zoektocht naar mogelijke oplossingen. Alfaport-VOKA en de grote rederijen lijken met hun brief duidelijk te maken dat voor hen "groot" nooit groot genoeg is en de leefbaarheid van de streek en de regio hun worst zal wezen. Dat heeft het voordeel van de duidelijkheid. Of ze met dat scenario meer succes zullen hebben dan de voorbije 20 jaar valt nog te bezien. In de ruime regio zit alleszins niemand nog te wachten op rederijen die met hun wereldvreemde plannen de leefbaarheid én de mobiliteit naar de knoppen helpen.



Persmededeling Doel 2020, 25 juni 2018

Grote belangstelling bij de inhuldiging van Geert Colpaert, de vierde DorpsDichter van Doel

Op vrijdagavond 22 juni werd in het gemeenschapscentrum de Doolen in Doel Geert Colpaert voorgesteld aan een bijzonder talrijk opgekomen publiek als vierde DorpsDichter van Doel, na Mark Meekers (2007-2009), Frank De Vos (2009-2011) en Hilde Vancauteren (2011-2013) en na een intermezzo met Dorpstekenaar Jeroen Janssen.

Geert Colpaert is geboren in Sint-Niklaas op 10 juni 1955 en woont in Tielrode. Geert was tot zijn pensionering in 2014 leraar Nederlands. Hij is tevens tekstschrijver, scenarist en tekstcoach zowel voor VRT als voor andere zenders en/of productiehuizen. De ca. 120 aanwezigen konden genieten van een avondvullend en zeer gevarieerd spektakel, waarmee meteen de toon werd gezet voor de volgende twee jaar van 's mans mandaat.


Foto: Gust Peeters


In zijn openingstoespraak had Geert Colpaert het over poëzie in oorlogsgebied, in het bijzonder het kleine Doel dat hardnekkig en verbeten – én ook poëtisch – zijn rechten blijft verdedigen tegen een opvallend halsstarrige en verblinde overheid.

Het tweede deel van de avond werd gewijd aan de literaire exploten van Geert Colpaert. Uiteraard kwam daarbij zijn kanjer van een roman aan bod, "Het boek der ontwenning", in 2013 door Uitgeverij Vanhalewyck op de markt gebracht. Het boek kreeg zeer behoorlijke waarderingen in de pers, maar is verre van het enige wapenfeit van Geert: behalve scenario's voor tv heeft hij ook nog theatermonologen op zijn actief. Het publiek mocht genieten van fragmenten van "de schizofrene monoloog Keizer van Lokeren" en van "Raket naar de maan, een educatief spel met explosieve genitaliën", dat nog regelmatig in het kader van seksuele voorlichting wordt opgevoerd. De uitvoering hiervan werd verzorgd door ervaren acteur Tom Ysewyn. Aansluitend werd een tip van de sluier gelicht van de plannen en activiteiten voor de volgende twee jaren.

Het derde deel begon met de vertoning van het verfilmde gedicht "De winter van ons ongemak". Daarop volgde de beruchte Poetry Battle, waarnaar reikhalzend werd uitgekeken. Vijf literatoren hadden elk een gedicht van Geert Colpaert gekozen, waarop zij dan poëtisch repliek gaven. Dianne Nuyts, geen onbekende in Doel en ruime omgeving, repliceerde met een doorleefde eigen tekst op het gedicht "Koken". John Brains, Sint-Niklazenaar en organisator van het woordkunstpodium 't Verloren Ei aldaar, ging in op "Man op reis". De Antwerpse, tweevoudig Cobra Poëzieprijswinnaar Gust Peeters pakte "Vannacht heb ik bemind aan". Hind Eljadid, sinds kort ook Sint-Niklazenaar en winnaar Vandale Spoken Award 2017, gaf een doorleefde repliek op "Onze Vader". Als laatste trad Doelactivist Johan De Vriendt in het strijdperk met zijn visie op "Picardië". De avond werd vervolgens officieel afgerond met "Het postume dorp", een door Tom Ysewyn gebracht Doelgedicht van Geert Colpaert. Het Orchestra Mtchuk uit Sint-Niklaas zette daarop de nacht muzikaal in.


Foto: Gust Peeters