BOEK: Doel2020. Het gevecht om Doel en de polder (door Jan Creve)

€ 24,- overschrijving op rek. nr. BE 26 4186 0588 9129 van Doel2020, vermelding van je adres en "Bestelling boek Doel 2020"

 
 

De Derde Generatie

FAKKELTOCHT

Zaterdag 7 november om 19u, De Doolen, Doel

In deze donkere tijden snakken we meer dan ooit naar warmte en verbondenheid. En we hebben dan toch één lichtpuntje voor u: de fakkeltocht van Doel gaat ook dit jaar door. U zal uw hart weer kunnen verwarmen aan het vuur in de polder en elkaars gezelschap, weliswaar vanop 1,5 meter afstand.

Het wordt een beperkte editie. Alles zal in openlucht plaatsvinden. Er zullen geen dranken of gebak worden geserveerd. Na de tocht is het evenement afgelopen. We beperken het aantal aanwezigen tot 200 personen.



De tocht gaat door op zaterdag 7 november in Doel. De wandeling is ongeveer 2,5 km lang en volgt de minder gekende paden van het dorp. Voorzie zeker schoeisel dat geschikt is om door velden en wegels te wandelen. We vertrekken op De Doolen om 20u en komen daar terug toe.

BELANGRIJK!

U dient op voorhand uw naam en de namen van uw gezelschap door te geven via fakkeltochtdoel@gmail.com.

We dienen alle namen van de deelnemers te registreren, ook indien u geen fakkels bestelt. Uzelf aanwezig zetten op facebook is geen inschrijving. Enkel een email telt. Het aantal deelnemers houden we beperkt tot 200 personen. Zo willen we zeker zijn dat er voldoende afstand kan worden gehouden. Vanaf dat er 200 mensen zijn ingeschreven aanvaarden we geen deelnemers meer. U kan fakkels bestellen via fakkeltochtdoel@gmail.com tot en met donderdag 5 november. Er zullen weer kaarsfakkels (€3) en polderknotsen (&eurà;5) beschikbaar zijn. Gelieve uw naam en het aantal fakkels door te geven. Na reservatie zal worden gevraagd om het bedrag over te schrijven. Let op: zolang het bedrag niet is overgeschreven is de reservatie niet definitief. Gelieve bij uw bestelling ook alle namen door te geven van de mensen waarmee u naar de fakkeltocht komt.

We zullen de richtlijnen die de overheid heeft opgelegd correct volgen zodoende elkaars gezondheid zoveel mogelijk te beschermen. En we roepen u op om zelf verantwoordelijkheid te tonen voor elkaar.

De fakkeltocht in Doel en de polders is bedoeld om de bewoners van dit bedreigde gebied te verbinden en een hart onder de riem te steken. De fakkel symboliseert het strijdvaardige vuur dat brandt in hart en geest van de bewoners en sympathisanten. Deze editie is het meer dan ooit nodig om ook het vuur van verbondenheid brandende houden dat ons zal helpen deze onzalige tijden door te komen.

U bent van harte welkom!

Meer info en de laatste richtlijnen via het Facebook evenement



Persmededeling Doel 2020, 13 oktober 2020

Kaaimuur Doel wordt nu toch hersteld

Minister Lydia Peeters houdt woord

De kaaimuur en de veerdam in Doel zijn al sedert 2019 in slechte staat. Sedert enkele maanden dreigde instorting. De havenmeester van Doel, Paul De Belie, meldde de problemen al meermaals aan de bevoegde dienst. Ook in de gemeenteraad van Beveren werd de kwestie aangekaart. Maar aan het probleem werd niet verholpen.



De jachthaven van Doel wordt nog altijd intensief gebruikt door de Watersportvereniging De Noord. De vereniging staat onder voorzitterschap van de 90-jarige oud-veldwachter van Doel, Maurice Vergauwen, en telt meer dan honderd leden. In het haventje liggen zo'n 35 boten aangemeerd op een vaste ligplaats. De beschadigde veerdam wordt ook gebruikt om boottochten te maken op de Schelde en voor werfschepen.

Afgelopen maand kwam de kwestie ook aan bod bij een bezoek van een delegatie van Doel 2020 aan het kabinet van minister van Openbare Werken en Mobiliteit, Lydia Peeters (Open VLD). De delegatie die was uitgenodigd door het kabinet werd persoonlijk ontvangen door de minister.

Minister Peeters verklaarde aan Doel 2020 niet op de hoogte te zijn van de ernst van de toestand maar beloofde dat de kaaimuur effectief zou hersteld worden. Dat werd vlak voor het weekeinde nog eens schriftelijk bevestigd. "De Vlaamse Waterweg zal overgaan tot het uitvoeren van instandhoudingswerken aan de Jachthaven Doel, met het oog op het verzekeren van veiligheid en gebruik". Vorige week werden de nodige voorbereidingen getroffen. Sedert vandaag ging de Vlaamse Waterweg en de aangestelde aannemer effectief aan de slag om de kaaimuur te stabiliseren.

Minister Peeters is een vrouw van haar woord. We kunnen niet anders dan dat appreciëren.



Open brief Doel 2020, 14 september 2020

Doel, een (blijvende) schande voor Vlaanderen

Door Jan Creve, naar aanleiding van de Erfgoeddag

Begin 2019 maakte de havenmeester van Doel bij de Vlaamse Waterweg melding van een belangrijke verzakking aan de kaaimuur van het historische haventje. Meer dan anderhalf jaar later krijgt de man nog altijd geen gehoor en dreigt de kaaimuur van Doel in te storten. De gebeurtenis is niet alleen symptomatisch voor het dossier-Doel, dat momenteel weer in een juridisch moeras dreigt te verzanden, maar evenzeer voor de aanpak – of beter: het gebrek aan aanpak – van het alom aanwezig en waardevol bouwkundig erfgoed in Doel en de onmiddellijke omgeving.

Opgedroogde dialoog

In de zomer van 2018 leek het er nochtans op dat er een definitief einde was gekomen aan de onverkwikkelijke loopgravenoorlog rond Doel. De Vlaamse regering zag na de zoveelste juridische nederlaag definitief af van het Saeftinghedok. Bevoegd minister Ben Weyts (N-VA) liet weten dat over het voortbestaan van Doel niet langer gediscussieerd zou worden. Het behoud van de gehuchten en het poldergebied werd gegarandeerd. Bewoners en actiecomités verklaarden zich vervolgens bereid om binnen de procedure mee na te denken over een ­(beperkte) uitbreiding van de Antwerpse haven.

Dat leidde begin dit jaar tot een ­definitieve goedkeuring van het voorkeursbesluit over de extra containercapaciteit voor de haven van Antwerpen. Maar wat Doel betrof, krabbelden het Antwerpse havenbestuur en de Vlaamse administratie terug. Van de beloofde leefbaarheidsmaatregelen kwam zo goed als niets in huis. De dialoog droogde op. En in mei van dit jaar werd ook de studie die scenario's moet uitwerken voor de toekomst van het Scheldedorp zonder verdere uitleg opgeschort.

Daardoor ontstaat heel wat wrevel in de regio. Wat is er nu mis met een dorp waar weer allerlei interessante initiatieven opborrelen? Waar mensen een tweede leven willen geven aan een van de vele leegstaande panden? Of het aanwezige bouwkundig erfgoed willen herwaarderen? De concentratie aan bouwkundig erfgoed in het kleine Doel is trouwens niet min.

Tegen de vlakte

In Doel gingen tot 2010 heel wat waardevolle gebouwen tegen de vlakte. Vaak leek het of de mooiste en belangrijkste gebouwen het eerst werden geviseerd, terwijl de krotten bleven staan. De historische Havenweg in het centrum van het dorp werd in 2008 in twee dagen tijd weggebulldozerd. Daarna volgden een na een de statige dokterswoningen, het Camermanhuis, het oude tramstation, hotel Europa en hotel Jagersrust. Ook in het wijde poldergebied rond Doel werd er gesloopt. Ronduit tragisch is het lot van Hof ter Walle. Verschillende pogingen om de omwalde hoeve te slopen werden verhinderd door actievoerders en de site kreeg in 2010 definitief bescherming als monument. Maar de 18de-eeuwse schuur, waarvan het dak al was weggehaald, behoefde dringende instandhoudingswerken. Twee jaar later stortte de schuur in omdat er in al die tijd niets was gedaan. Acht jaar na die instorting ligt de schuur van het beschermd monument Hof ter Walle er nog altijd bij als een ruïne.

En toch is er ondanks al die zichtbare schade nog opmerkelijk veel bewaard gebleven. In het dorp zitten onder de dikke laag graffiti heel wat waardevolle gevels van burgershuizen uit zowat alle stijlperiodes van de 19de en de vroege 20ste eeuw. Er is het getijdenhaventje met de nog altijd actieve botenvereniging 'De Noord', een kerk met een immer aanwezige kosteres en een authentiek kerkhof eromheen. Er is het vroeg 17de-eeuwse Hooghuis, een laatste (bewoonde) dokterswoning uit de 19de eeuw, het klooster, de oude jongensschool.

Uniek karakter

Sinds 2015 staat Doel weer op de kaart als 'woongebied met culturele, historische en/of esthetische waarde.' Ondanks de zichtbare schade heeft het Scheldedorp een merkwaardig uniek karakter weten te bewaren. Dat is niet anders voor het ruime poldergebied rond Doel. Je vindt er schilderachtige gehuchten, dijksequenties die vijf eeuwen overspannen en de laatste oude polderhoeven. Hoe bijzonder dit alles is, werd al in 2013 uitgebreid gedocumenteerd in een door de overheid bekostigde 'rurale erfgoedstudie'. Maar er gebeurt niets mee. Ondanks de zekerheid dat al dit waardevolle erfgoed bewaard kan worden voor de komende generaties, staat het merendeel verder weg te zakken. Dat staat in schril contrast met de stralende initiatieven in het vlakbij gelegen 'Grenspark Groot-Saeftinghe'. Reusachtige torens overal in de polders, enorme uitzichtheuvels te midden van de nieuw aangelegde natuurgebieden, strakke vormgeving en alles stevig gesubsidieerd met Europees geld. Maar werkelijk investeren in de geschiedenis van de streek? Niets daarvan. Straks staat de polder volgebouwd met torens met als uitzicht een grote ruïne.

Gisteren vond in Vlaanderen de jaarlijkse Open Monumentendag plaats. Dat is elk jaar een dag waarop de Vlaamse overheid tegenover het publiek graag uitpakt met de zorg en de aandacht die ze besteedt aan het bouwkundig erfgoed in Vlaanderen. Doel is daar nog altijd niet bij. Dat valt met de opportuniteiten die het dorp en de regio bieden te begrijpen noch te verdedigen.



Persmededeling Doel 2020, 27 juli 2020

Havenuitbreiding Linkerscheldeoever zit op dood spoor

Met het einde van de dialoog dreigt (opnieuw) een einde voor de Antwerpse havenplannen

Via perstekst en met een nieuwsbrief heeft het departement Openbare Werken samen met het Antwerps Havenbedrijf en de MLSO vandaag laten weten dat het doorgaat met de plannen voor de havenuitbreiding op de Linkeroever. Daarvan maakt o.m. een nieuw (mini) Getijdendok deel uit dat het polderdorp Doel spaart. Voor Doel 2020, de actiegroepen en de Wase landbouwers blijven de plannen echter onaanvaardbaar zolang de Vlaamse Regering geen garanties geeft voor wat ze eerder – twee jaar geleden – bij monde van minister Ben Weyts overeenkwam met Doel 2020.

Vandaag communiceerde de omgevingsmanager van ECA, Maarten Goris (MOW) dat per vandaag de volgende publieke raadpleging start ivm het ECA-havenuitbreidingsproject op Linkeroever. Deze keer betreft het de Containercluster Linkerscheldeoever. Eerder gebeurde dat al voor de Westelijke Ontsluiting Waaslandhaven. Tegen het project van de Westelijke Ontsluiting kwam er vooral uit de gemeenten Kieldrecht en Verrebroek honderden bezwaarschriften. Dat de ECA-manager nu laat weten dat er met de honderden bezwaren rekening zal gehouden worden is een positief signaal. Maar het neemt het ongenoegen over de niet nagekomen beloften niet weg.

Het complex project ECA startte onder een goed gesternte. De open debatcultuur die er aanvankelijk heerste, het samen zoeken naar oplossingen, leidde uiteindelijk tot iets dat niemand voor mogelijk achtte: een vergelijk tussen de Vlaamse overheid, het Havenbestuur, de actiecomités, bewoners en landbouwers. Na maandenlang overleg werd die overeenkomst door minister Ben Weyts bekendgemaakt op 29 juni 2018. Maar sinds het aantreden van de nieuwe Vlaamse regering schiet van de overeenkomst zo goed als niets meer van over. Van dialoog is - ook los van het corona-verhaal – is nog amper sprake. Dat heeft er toe geleid dat verschillende partijen intussen naar de Raad van State gestapt zijn om de havenuitbreiding opnieuw onderuit te halen. Dat dit niet zonder gevaar is voor het ganse project bewijst de historiek van de afgelopen 20 jaar. Maar de Vlaamse Regering (opgejaagd door het Havenbestuur) negeert de realiteit en doet verder alsof er niets aan de hand is.

Doel 2020 maakt zich hier niet vrolijk om. Het is duidelijk dat er bij deze situatie niemand heeft te winnen. Anderzijds is het duidelijk dat bewoners, landbouwers, actiecomités – pacta sunt servanda – met niets minder genoegen nemen dan wat werd overeengekomen. De bal ligt volledig in het kamp van de Vlaamse Regering en haar administratie.

We lijsten de voornaamste bezwaren op:

  • In de definitieve havenuitbreidingsplannen wordt Prosperpolder-Zuid – eerder door de Raad van State als natuurcompensatie vernietigd – toch weer natuurcompensatiegebied.
  • De buffers ter hoogte van Kieldrecht en Verrebroek worden amper verhoogd.
  • Het voorkooprecht van de overheid bij privaatverkoop van onroerend goed werd recent toch weer uitgeoefend buiten het eigenlijk projectgebied.
  • Ten aanzien van het bouwkundig erfgoed wordt geen actie ondernomen.
  • Met de kap van honderden bomen op de Drijdijk wordt het historisch landschap verder verminkt.
  • Aan het wind- en regendicht maken van panden in Doel werd voorbije twee jaar amper iets gedaan.
  • In Doel en het poldergebied wordt alles wat de leefbaarheid ten goede komt zonder meer afgeblokt. Er worden ook geen leegstaande panden vrijgegeven aan geïnteresseerden.
  • Over een verbinding van Doel met Lillo (er werden i.o.v. Weyts verschillende studies uitgevoerd) wordt niets meer vernomen.

Aangezien de ganse procedure dient om "de verwachte groei van containertrafiek tot 2030 in het havengebied Antwerpen op te vangen", vraagt Doel 2020 dat de economische onderbouw van het ganse project, de behoeftenraming, opnieuw wordt bekeken. Dat is gezien de huidige economische context allesbehalve overbodig. Maar eenvoudig een kwestie van goed (en transparant) bestuur.



Persmededeling Doel 2020, 14 juni 2020

Strafmaatregelen van Vlaamse Regering voor Doel en de polderdorpen

Lydia Peeters, minister van Mobiliteit en Openbare Werken begrijpt het (nog altijd) niet

Lydia Peeters, Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken, heeft de werking van de Werkgroep Doel die moet nadenken over de toekomst van Doel voor zes maand opgeschort. Die maatregel is een represaille voor de rechtsgang naar de Raad van State van de Wase boeren, de Polder Land van Waas, de kerkfabriek van Doel en de Erfgoedgemeenschap Doel & Polder. Dat kregen al de actoren van de Werkgroep vrijdagavond 12 juni meegedeeld. Voor Doel 2020 toont minister Peeters daarmee aan niet te (kunnen) begrijpen wat er speelt in de streek. Ze ontvlucht ook haar eigen verantwoordelijkheid in verband met het afgesloten akkoord van juni 2018. Het niet naleven daarvan door de Vlaamse Regering is namelijk de rechtstreekse aanleiding voor de rechtsgang naar de Raad van State.

In 2016 vernietigde de Raad van State de plannen voor de havenuitbreiding en het Saeftinghedok, kort nadien ook de plannen voor de grootschalige natuurcompensaties. In het vervolg daarvan werd de procedure Complex Project opgestart en werden gesprekken opgestart tussen Doel 2020, de Vlaamse overheid en het Antwerps Havenbedrijf. In juni 2018 leidde dat tot een overeenkomst tussen bevoegd minister Ben Weyts en Doel 2020. De overeenkomst vormde een goede basis voor een echt akkoord. Alle actoren wilden er – zij het met lange tanden – in meegaan. Ook de boeren.

Dat de boeren, de Polder Land van Waas (een meerderheid van alle grondeigenaars uit de Wase polders), de kerkfabriek uit Doel en de Erfgoedgemeenschap Doel & Polder nu toch naar de Raad van State stappen heeft meer dan gegronde redenen. Maar dat schijnt de minister van Mobiliteit en Openbare Werken niet te (kunnen) begrijpen. In plaats van het signaal van de kanaries in de koolmijn ernstig te nemen reageert ze met strafmaatregelen.

Wat gebeurde dan niet of is in tegenspraak met de gemaakte afspraken?

  • In de definitieve havenuitbreidingsplannen wordt Prosperpolder-Zuid toch natuurcompensatiegebied.
  • De buffers ter hoogte van Kieldrecht en Verrebroek worden amper verhoogd.
  • Het voorkooprecht werd recent toch weer uitgeoefend buiten het eigenlijk projectgebied.
  • Het bouwkundig erfgoed staat verder weg te zakken.
  • Aan het wind- en regendicht maken van panden in Doel werd tot hier toe amper iets gedaan.
  • Er worden zo goed als geen panden vrijgegeven aan geïnteresseerden.
Ondertussen worden van de kant van Alfaport-Voka en het Havenbedrijf om de haverklap berichten uitgestuurd dat wonen in Doel voor hen niet kan. Terwijl dit mee de essentie uitmaakt van de overeenkomst. Daarbij wordt verwezen naar een soort van "Grobbendonk-scenario" terwijl de leefbaarheidsbuffer in Doel juist bewijst hoe dit evt. probleem kan opgelost worden. Wij zijn begripvolle en geduldige mensen maar alles heeft zijn grenzen. Ook voor ons.

Wat de studie betreft, de studie die nu is opgeschort is er louter gekomen op initiatief van de Vlaamse Regering nadat zij had beslist dat Doel – "en dat is definitief" – blijft. Het opschorten van de studie verandert niets aan de situatie op het terrein. Ze geeft vooral te kennen dat de Vlaamse Regering een onbetrouwbare partner is.

Op basis van een opdrachtomschrijving, een offerte en een grondige selectieprocedure werd in december 2019 het team OMGEVING, RE-ST, Arcadis en UA aangesteld. Dat zou in volle onafhankelijkheid een toekomstplan voor Doel onderzoeken aangezien over het voortbestaan zelf niet meer gediscussieerd wordt. Maar intussen is duidelijk dat de onafhankelijke werking van het studiebureu en het resultaat dat er uitkomt bepaalde actoren niet zint. De voorstelling van de eerste resultaten aan de plaatselijke actiecomités werd al eerder geannuleerd. Vervolgens werd de dag voor de vergadering van 27 mei de vergadering plots afgeblazen omdat "op de vergadering van de 'politieke taskforce' een aantal vragen rezen." Binnen de taskforce leeft zelfs het idee om de studie eenvoudigweg op te doeken en het team te bedanken voor bewezen diensten. Daarmee weet iedereen nu wat de 'politieke taskforce' onder onafhankelijkheid verstaat. Niets nieuws onder de zon trouwens. De leefbaarheisstudie voor Doel die ooit in opdracht van de VR werd gemaakt, werd omwille van het (verkeerde) resultaat ooit volledig herschreven en daarna in de lade opgeborgen.

Het is duidelijk dat voor de minister alle actoren niet hetzelfde gewicht hebben. Ook van de aanvankelijk gehanteerde transparantie in het kader van het 'complex project' blijft nog weinig over. Dat is een aanpak die niet anders kan dan mislukken.

Ronduit treurig is dat de minister niet in staat is te begrijpen wat er speelt in de streek. De deplorabele en onaanvaardbare staat van het dorp Doel (nog altijd woongebied op de kaart!) is het rechtstreeks gevolg van 20 jaar mismanagement van de Vlaamse Regering. De Vlaamse Regering draagt er de volledige verantwoordelijkheid voor. De erkenning daarvan, het voornemen om dit recht te trekken, de belofte om leefbaarheidsmaatregelen te nemen voor de dorpen rond de haven leken eindelijk(!) voor een kentering te zorgen. Ze gaven hoop aan gans de streek dat een consensus en een breed vergelijk mogelijk waren. Dat terugschroeven raakt niet alleen de mensen in en om Doel. Het raakt de ganse regio en iedereen die begaan is met een samenleving waar mens en gemeenschap centraal staan.



Persmededeling Doel 2020, 27 mei 2020

Rechtsgang Raad van State tegen ECA was/is onvermijdelijk

Vandaag werd bekend gemaakt dat er bij de Raad van State al twee verzoeken tot vernietiging van het voorkeursbesluit extra containercapaciteit voor de Haven van Antwerpen zijn ingediend. Die van de Polder Land van Waas en de Erfgoedgemeenschap Doel & Polder. Ook de onafhankelijke Landbouwgemeenschap Wase Polder stapt naar de Raad van State. De kerkfabriek van Doel sluit zich daarbij aan. Bij de Vlaamse overheid drukt men zijn verbazing uit over de rechtsgang maar de ontwikkelingen van de laatste maanden maakten een rechtsgang zo goed als onvermijdelijk.

In 2016 vernietigde de Raad van State de plannen voor de havenuitbreiding en het Saeftinghedok, kort nadien ook de plannen voor de grootschalige natuurcompensaties. In het vervolg daarvan werd de procedure Complex Project opgestart en werden gesprekken opgestart tussen Doel 2020, de Vlaamse overheid en het Antwerps Havenbedrijf. In juni 2018 leidde dat tot een soort voorakkoord tussen bevoegd minister Ben Weyts en Doel 2020. De actie- en bewonersgroep Doel 2020 verklaarde zich bereid om verder mee te werken aan een alternatief binnen de ECA-procedure dat de toekomst van Doel vrijwaart "echter alleen wanneer minimaal wordt voldaan aan afgesproken principes, allen geformuleerd in het licht van de leefbaarheid van Doel en de omliggende polders." Die minimale principes vormden de basis waarop Doel 2020, de actiecomités, de lokale boeren bereid waren om – weliswaar met lange tanden – verder mee te werken aan een echt vergelijk.

Momenteel blijven veel van die afgesproken minimale principes onuitgevoerd. En er is ook geen zicht op uitvoering. (Zie in de bijlage met rood aangeduid). Meer nog, bepaalde actoren en figuren maken om de haverklap duidelijk dat wonen in Doel voor hen sowieso niet kan. Ondertussen werd – in tegenstelling met de afgesproken principes Prosperpolder-Zuid toch aangeduid als natuurcompensatiegebied. De megabuffer die de polderdorpen moet beschermen wordt amper verhoogd. Het waardevolle bouwkundig erfgoed staat twee jaar na het akkoord verder weg te zakken. Het moet niet verbazen dat in die context het project in zijn huidige vorm gecontesteerd wordt.

Ondertussen werkt het studiebureau Omgeving weliswaar aan een toekomstplan voor Doel. Maar over wat met die studie wel of niet zal gebeuren is geen enkele garantie. Het werk van het studiebureau en de begeleidende werkgroep Doel zou ook in volle onafhankelijkheid plaatsvinden maar de voor vandaag geplande vergadering werd gisteren plots afgeblazen omdat "op de vergadering van 18 mei van de 'politieke taskforce' een aantal vragen rezen." Daarmee lijken we voor wat de gehanteerde werkwijze betreft, weer helemaal naar af. Het feit dat er sinds de machtswissel in het Antwerps Havenbedrijf géén enkel rechtstreeks gesprek meer plaatsvond tussen de actiecomités en Havenbestuur heeft de zaak evenmin vooruit geholpen.

Doel 2020 blijft ervan overtuigd dat voor de havenontwikkeling een oplossing - gedragen door alle actoren - mogelijk blijft. Dat veronderstelt dat afgesproken principes worden onderkend én nagekomen. Dat er opnieuw wordt aangeknoopt bij de open communicatie zoals die aanvankelijk werd gehanteerd binnen het Complex Project. En dat wordt ingezet op een onderhandelde oplossing waarbij àlle actoren zich constructief opstellen en zoeken naar oplossingen.



Persmededeling Doel 2020, 8 mei 2020

Nieuwe mobiliteitsplannen zonder Doel of de polderdorpen te betrekken zijn een slag in het water.

Binnen de Vervoerregio Antwerpen wordt momenteel gewerkt om op vlak van het openbaar vervoer de verbindingen tussen Beveren en de Waaslandhaven te versterken. Daarvoor werken verschillende partners zoals MLSO, het Havenbedrijf Antwerpen, de gemeente Beveren en De Lijn samen. Daarbij wil men onder meer een mobipunt ontwikkelen ter hoogte van de Kallosluis waar verschillende vervoersmogelijkheden moeten kunnen gecombineerd worden. Dat werd zopas gecommuniceerd door de schepen van mobiliteit van Beveren, Raf Van Roeyen.

Doel 2020 verbaast er zich over dat in de plannen andermaal over Doel en het poldergebied niet wordt gesproken. Daarmee blijven niet alleen de bewoners maar ook de werknemers van de KCD en andere bedrijven in het noorden van de Waaslandhaven in de kou staan. Over een doortrekken van de Waterbus wordt al sedert 2018 herhaaldeijk gesproken. Er werden in opdracht van minister Weyts ook de nodige studies uitgevoerd. Maar daar werd verder niets meer over vernomen. Het is duidelijk dat het doortrekken van de Waterbus naar Doel voor de mobiliteit in de regio een belangrijke sluitsteen vormt.

Indertijd werd het idee van de Waterbus naar Doel afgeserveerd omwille van zogenaamde 'veiligheidsredenen'. Intussen is duidelijk dat dit argument niets meer was dan een drogreden om de sympathisanten van het Scheldedorp dwars te zitten. Over het voortbestaan van Doel wordt niet meer gediscussieerd. Over een verbinding met de Waterbus is iedereen het eens dat het voor veel bewoners en werknemers in de (rand) van de polderdorpen een oplossing vormt. Doel 2020 vraagt dan ook dat men ophoudt met allerhande vertragingsmanoeuvres en doet waar iedereen baat bij heeft: doortrekken van de Waterbus naar Doel.



Persmededeling Doel 2020, 22 april 2020

Historisch schoolschip Ortelius gaat naar Doel

Antwerps schoolschip wordt in Doel gerestaureerd

Het college van burgemeester en schepenen van Antwerpen heeft de verkoop goedgekeurd van de historische schooltjalk Ortelius aan de vzw ‘De Maatschappij' in Doel. Bedoeling is dat dit stuk varend erfgoed in Doel wordt gerestaureerd en terug in de vaart wordt gebracht. Het bewoners- en actiecomité Doel 2020 is bijzonder blij met dit waardevol initiatief. Het ziet in de verkoop ook een teken van goede wil vanuit de stad die jarenlang ijverde voor de vernietiging van het Scheldedorp.

De Ortelius is van oorsprong een zeilend vrachtschip uit 1898. In 1945 werd het schip samen met de tjalk De Gerlache aangekocht door Antwerps burgemeester Lode Craeybeckx en geschonken aan de stad. Beide schepen werden omgedoopt tot schooltjalk. De Ortelius en De Gerlache deden korte rondvaarten op de Schelde en ook langere uitstappen naar Nederland. De schoolkinderen konden dan aan boord blijven overnachten. De Ortelius werd in 2005 uit de vaart genomen. De Gerlache is sinds 2014 in beheer van het Museum aan de Stroom (MAS).

Sedert vorig jaar stond de tjalk te koop. Omdat het varend erfgoed betreft waren er echter strikte voorwaarden aan verbonden. Pieter Ghysels uit Doel, voorzitter van Atlasail, kon daaraan beantwoorden.

De tjalk zal worden opgenomen in VZW de Maakschappij in Doel. Daarmee is dit varend erfgoed van dag één toegankelijk voor iedereen die er aan wil meehelpen. De VZW beoogt het onderhouden en beschikbaar maken van erfgoed met een interactieve invulling. Het restauratieproject is een uiterst geschikt platform voor het aanleren van ambachten als hout- en staalbewerking, motormechanica, elektriciteit en zelfs loodgieterij.

Het schip wordt over land naar Doel gebracht en zal daar gerenoveerd worden. In die zin kan het ook een belangrijke rol spelen in de heropleving van het Scheldedorp. De initiatiefnemers willen het schip inzetten voor boottochten, opleidingen, teambuildings, schoolreizen, deelnames aan maritieme festivals.

Doel 2020 hoopt dat het project kan bijdragen aan de heropleving aan Doel maar ook aan een betere verstandhouding tussen de bewoners van het Scheldedorp en stad Antwerpen en het Havenbestuur. Het laat alleszins zien hoe initiatieven in het Scheldorp een meerwaarde kunnen betekenen voor de ruime regio.



Persmededeling Doel 2020, 8 april 2020

Historisch kerkhof van Doel wordt behouden!

Geen ruimingen meer op historisch kerkhof van Doel. Funerair erfgoed krijgt eindelijk bescherming.

Na verschillende jaren van gehakketak over het thema werd gisteren op de gemeenteraad van 7 april in Beveren beslist om, in navolging van het besluit van de Vlaamse Regering van 14 mei 2004(!) tot "organisatie, inrichting en beheer van begraafplaatsen en crematoria", de lijst goed te keuren met waardevol funerair erfgoed voor de kerkhoven van Beveren.

Reeds in 2005 werd voor de verschillende deelgemeenten van Beveren een lijst opgesteld door de Gemeentelijke Culturele Raad en de Hertogenlijke Kring Land van Beveren. Maar er gebeurde de vijftien volgende jaren niets mee. Daardoor werden voorbije jaren nog heel wat historisch belangrijke graven opgeruimd. Dat zorgde vooral met betrekking tot de oude begraafplaats van Doel voor verschillende incidenten. Zo werd anderhalf jaar geleden het graf opgeruimd van oud-strijder en oorlogsslachtoffer, Theofiel Jozef De Munck, die op het einde van de Tweede Wereldoorlog in Doel vermoord werd door terugtrekkende Duitse soldaten. Het graf van De Munck lag op het ereperk van het kerkhof te Doel en stond op de lijst die in 2005 was opgesteld. De zaak werd (nog voor de geplande ruiming) aangekaart door Doel 2020 en ook tijdens de gemeenteraa werden er door gemeenteraadslid Bruno Stevenheydens (Beveren 2020) vragen over gesteld. Toch werd geruimd. De onafhankelijke lijst, Beveren 2020, plaatste hierna het thema bij herhaling op de agenda van de gemeenteraad. Begin dit jaar kwam er eindelijk duidelijkheid en werd aan de leden van de gemeenteraad een uitgebreide werknota en inventaris voorgesteld. Die werd op 7 april goedgekeurd.

Dat er eindelijk een punt staat achter de systematische vernietiging van dit belangrijke funerair erfgoed kunnen we als bewoners- en actiecomité enkel toejuichen. Enig minpunt is dat het schepencollege van Beveren voor Doel nog geen peterschap of adoptie toestaat voor graven in Doel. Daarvoor wacht zij nog op de studie over de toekomstvisie voor Doel. Doel 2020 ziet geen enkele reden om nog langer een afwachtende houding aan te nemen. Sedert de Vlaamse Regering zich heeft uitgesproken over het behoud van Doel is er geen enkele reden voor de gemeente Beveren om zijn verantwoordelijkheid nog langer te ontvluchten of voor Doel andere regels te hanteren dan voor de andere deelgemeenten. Het actiecomité hoopt dat het gemeentebestuur van Beveren ook met betrekking tot het bouwkundig waardevol erfgoed in Doel niet langer bij de pakken blijft zitten en snel actie onderneemt.



Reportage

Gehavend

Martijn Veerman

Mooie reportage met Odfried, Kevin en Liese in de hoofdrollen.



Persmededeling Doel 2020, 21 februari 2020

Vlaamse administratie wil in ruil voor buffering polderdorpen meer dan 500 bomen weg in Verrebroek.

Doel 2020 noemt kap van historische Drijdijk in Verrebroek respectloos en onaanvaardbaar.

Samen met de beslissing rond de Extra-containercapaciteit Haven van Antwerpen op 31 januari ll werd ook een definitieve beslissing genomen over de buffering van de polderdorpen. Dat is uiteraard een goede zaak. De aanleg van een kilometerslange buffer - in de vorm van een harde grens - was een van de voorwaarden die Doel 2020 stelde bij de totstandkoming van het voorlopig akkoord met Minister Weyts in 2018. Het werd in 2018 ook als dusdanig door de minister gecommuniceerd. Dat er nu een compensatie zou moeten komen voor die buffering (onder de vorm van een kap van bomen!) vindt het actiecomité onaanvaardbaar. Het begrijpt ook niet waarom het gemeentebestuur van Beveren hierin klakkeloos meegaat.

De kilometerslange Drijdijk is een van de meest bekende landschapszichten van Verrebroek. De dijk met zijn meer dan 500 populieren vormt een natuurlijke buffer met het havengebied. Maar hij is ook een toeristische topper voor wandelaars en fietsers. En hij is van grote historisch-landschappelijke waarde.



De plannen tot kap zijn intussen al verschillende jaren oud. Volgens Natuur & Bos zouden de bomen een schuilplaats zijn voor roofvogels die de weidevogels kunnen opeten. Vanuit die (tunnel)visie zijn méér bomen schadelijk voor het soort van specifieke habitats die men wil creëren: vooral slik en schor en natte zgn. robuuste natuur waarin vooral strandvogels renderen. En daarom wil men zoveel als mogelijk bomen weg. Hoe onzinnig die redenering is valt elke dag vast te stellen in het ruime poldergebied. De buizerds die blijkbaar het grootste probleem vormen zitten niet zozeer in de bomen maar vooral op de lantaarn- en elektriciteitspalen...

Argumenten kloppen niet

Dat men n.a.v. de eerder beloofde aanleg van een bufferdijk met bomen alsnog de kap van de Drijdijk probeert binnen te halen als zogezegde compensatie getuigt niet echt van goede smaak. De gehanteerde argumenten blijken ook vals.

De kap van de bomen zou er moeten komen als compensatie voor bijkomende verstoring die de bomen op de kruin van de buffer voor de natuur veroorzaken. Maar blijkbaar vindt volgens het dossier over de buffer die verstoring enkel plaats ter hoogte van de Drijdijk. Voor de rest van het traject van de buffer wordt gesteld dat de bomen op de kruin van de dijk geen bijkomende verstoring veroorzaken omdat er aan de andere kant reeds een spoor en een ringweg ligt. M.a.w. de al bestaande verstoring van de natuur door de aanwezige haventrafiek wordt door het toekomstige bomenscherm niet verder versterkt maar juist geneutraliseerd. Ligt er dan achter de dijk in Verrebroek géén spoor? Géén havenweg?

Bovendien wordt het natuurgebied in Verrebroek vergroot doordat de dijk een stuk wordt opgeschoven richting haven. Winst voor de natuur dus. Aan de andere kant van de dijk werd de noord-zuid watergang recent omgevormd tot een biotoop voor strand- en plasvogels. Samen met de aanleg van de buffer wordt ook voorzien in het opruimen van bosjes en bomen in het wat verder gelegen natuurgebied De Putten. Er is ook gepland om er de gebouwen van de oude maalderij op te ruimen. Allemaal om verstoring voor de natuur tegen te gaan. De wegenis die Putten-Weiden en Putten-West van elkaar scheidt wordt bovendien opgebroken waardoor er een aaneengesloten natuurgebied ontstaat dat daardoor in kwaliteit sterk zal opgewaardeerd worden. Rond alle natuurgebieden komt vele kilometers vossendraad om broedsels maximaal te beschermen. Is dat allemaal geen extra-winst (compensatie) genoeg dat ook nog eens de Drijdijk – dixit: "een beperkte verstoring" - voor de bijl moet?

Gemeentebestuur: "grote historische landschappelijke waarde"

Voor Doel 2020 is het duidelijk dat het gemeentebestuur van Beveren zich door in te stemmen met de kap heeft laten rollen. Tot nu weigerde het gemeentebestuur van Beveren telkens een kapvergunning voor de Drijdijk. Het college wilde niet dat aan dit belangrijk dorpsgezicht geraakt werd. Als argument drukte het gemeentebestuur daarbij herhaaldelijk op de grote historisch-landschappelijke waarde van Drijdijk.

Volgens de nieuwe visie van het gemeentebestuur van Beveren zal de kap gelijke tred houden met de aanleg van de buffer. Dat lijkt weinig meer dan een doekje voor het bloeden. Als - zoals gepland - komende winter de enkele bomenrij langs de oostzijde van de dijk wordt gekapt is het gedaan met het zogenaamd typische "kathedraaleffect" en wordt de Drijdijk landschappelijk gezien een miskleun. De vervanging op termijn van de drie bomerijen door knotwilgen - "geen gesloten rijen" (onderlijnd in de toelichting) maakt de vernieling van dit uniek erfgoedlandschap totaal. Dat is ten aanzien van de al zwaar getroffen polderdorpen respectloos en totaal onaanvaardbaar.



Persmededeling Doel 2020, 31 december 2019

Vlaamse Regering bevestigt uitbreiding containercapaciteit en behoud van Doel

Maar niet alle hindernissen zijn van de baan.

Vandaag heeft de Vlaamse regering in de procedure Extra Containercapaciteit Antwerpen (ECA) het definitief voorkeursbesluit vastgesteld. Daarmee blijft Doel definitief bestaan en raakt de havenuitbreiding ook niet meer aan de omliggende polders en gehuchten. Anderzijds blijven

Vandaag werd door de VR het plan 9-bis definitief goedgekeurd. Dat wil zeggen dat het Saeftinghedok definitief van de baan is. En Doel, de gehuchten en het ruime poldergebied worden gevrijwaard. Met de nieuwe plannen wordt in plaats van de voorziene 1000 ha 100 ha ingenomen.

De historische betekenis van dit moment kan moeilijk ontkend worden. Het laat zien dat er wel degelijk àndere oplossingen mogelijk zijn om de haven te laten groeien dan de vernietiging van een ganse streek.

Het besluit van de VR wordt nu voorgelegd aan de Raad van State. Die moet o.m. nagaan of de Vlaamse Regering voldoende geantwoord heeft op de bezwaren die zijn ingediend tegen het project. Als de RvSt. groen licht geeft kan de VR starten met de uitwerkingsfase die moet leiden tot concrete plannen. Die worden op hun beurt onderwerp van een openbaar onderzoek.

Met de definitieve beslissing van de VR kan er na 21 jaar finaal een einde worden gesteld aan het wanbeleid, de aanhoudende druk op bewoners, de afbraken, de bewuste verwaarlozing en verloedering in het gebied. Doel 2020 verwacht van de VR dat zij nu consequent in overeenstemming met haar beloften nu ook snel werk maakt van het andere luik in de beslissing.

Dat wil zeggen dat in Doel en de omliggende polders huizen en panden ter beschikking komen van geïnteresseerden. In de polders moeten de lokale landbouwers hun activiteiten kunnen verderzetten. En voor de ruime omgeving dient volop ingezet te worden op het herstel van leefbaarheid, versterking van de woonkorrels, conservatie van het bouwkundig erfgoed. Herstel van de leefbaarheid betekent ook dat de administraties die werkzaam zijn in het gebied geen voorafnames meer doen door gebruik te maken van voorkooprecht bij private verkopen.

Voor Doel 2020 moeten er ook sluitende garanties komen inzake de leefbaarheid van de Wase gemeenten en de bereikbaarheid van de regio. Dat is een absolute voorwaarde voor welke ontwikkeling of schaalvergroting dan ook. Ondanks de bijgestelde ambities inzake modal shift blijven er daaromtrent voorlopig nog heel wat vragen bestaan.

Het actie- en bewonerscomité dringt er tevens op aan dat – juist omwille van de mobiliteitsproblematiek - eindelijk werk wordt gemaakt van de beloofde waterbusverbinding met Doel.



Persmededeling De Derde Generatie en Doel 2020, 11 november 2019

Fakkeltocht van Derde Generatie bracht 800 mensen op de been voor behoud van Doel

'De Derde Generatie', de actiegroep van jongeren uit de polder, organiseerde voor de zesde keer zijn jaarlijkse fakkeltocht in en rondom het bedreigde Scheldedorp. Het aantal deelnemers overtrof ruim dat van de vorige edities, met maar liefst 800 wandelaars die aan de stille optocht deelnamen.

De jaarlijkse fakkeltocht is bedoeld om de bewoners van het bedreigde gebied te verbinden en een hart onder de riem te steken. "In de fakkel zien we een symbool van strijdvaardigheid. Een blijvend vuur dat brandt in het hart en de geest van de bewoners en sympathisanten". De fakkeltocht groeide afgelopen jaren uit tot een indrukwekkend evenement waar steeds meer mensen uit de ruime regio naartoe komen. Ook veel oud-Doelenaars tekenden present. De fakkeltocht vertrok en eindigde in het gemeenschapshuis 'De Doolen' dat versierd was met vuurlantaars en kandelaars. De tocht ging langs vooral onbekende wegen en paden door het dorp. Uiteindelijk werd de fakkeltocht besloten met een gezellig samenzijn op de Doolen, met muziek van het muzikantenduo 'Tegen Beter Weten In'.











Persmededeling Doel 2020, 14 oktober 2019

Geen veer, wel pleziervaarten op gevaarlijke Schelde

Doel 2020 hekelt pleziervaarten langs record-containerschip op gevaarlijke Schelde in Antwerpse haven

De bewonersvereniging Doel 2020 hekelt de houding van het Antwerps Havenbedrijf dat keer op keer veiligheidsargumenten inroept als het gaat om het herstel van de noodzakelijke veerdienst Lillo-Doel maar geen been ziet in zelf georganiseerde pleziervaarten tot in het Deurganckdok toe.

De komst van het ‘record-containerschip MSC Isabella' - een beetje korter maar wel wat breder dan het vorige ‘recordschip', de Cosco Shipping Universe – was opnieuw een gelegenheid om met toeters en bellen ‘het nieuwe record' in de Antwerpse Haven te vieren. Groter, grootst, zorgt altijd voor wat euforie in de Havengemeenschap. Het weze hen gegund.

Het schip deed – vrij uniek - twee keer Antwerpen aan. Één keer uit noodzaak én onverwacht, een tweede keer om de geplande schijnwerpers op te zoeken.

Voor het eerste en onverwachte bezoek was er dus niet erg veel aandacht maar dat werd ruimschoots goed gemaakt. Afgelopen donderdag was er een pleziervaart met een volle Flandriaboot waarop klanten van de rederij en politieke gasten een champagne-ontbijt werd aangeboden. Zaterdag volgden er nog eens twee gratis rondvaarten georganiseerd door het Havenbedrijf zelf. De rondvaarten vertrokken in Lillo en gingen tot in het Deurganckdok toe. Vreemd genoeg vernamen we deze keer niets over veiligheidsrisico's. Dat is nochtans steevast het recept als het herstel van de veerdienst Doel-Lillo besproken wordt. Het werd zelfs als argument gehanteerd toen minister Ben Weyts naar aanleiding van de jaarlijkse Scheldewijding de vaart van het veer-voor-een-dag goedkeurde.

De MSC Isabella is ruim 399 meter lang en 61 meter breed. Als er geen probleem is om daar pleziervaarttoertjes rond te draaien, dan zal er ook wel geen probleem zijn met een Waterbus of een moderne veerboot. Nu we dat weten kan er misschien gewoon werk gemaakt worden van de volgende noodzakelijke stap voor de mobiliteit van de bewoners in de polderdorpen en de werknemers in de haven: een regelmatige verbinding Lillo-Doel.



Persmededeling Doel 2020, 30 september 2019

Afgelopen weekeind werd in Doel voor de 15de maal brand gesticht, een Vlaams record.

Tot nu toe werd geen enkele van de daders gevat. Ook een Vlaams record.

Onbekenden hebben tijdens de nacht van zaterdag op zondag brand gesticht in een leegstaande boerderij aan de Oostlangeweg in het polderdorp Doel. Het huis en de schuur brandden volledig uit.

De laatste brandstichting in Doel dateert nog maar van zondag 26 mei toen brand werd gesticht in een grote villa dichtbij het kruispunt op de Engelse Steenweg. Kort voordien was ook al eens afval in brand gestoken aan de achterzijde van een huis in de Liefkenshoekstraat. Tot nu toe werd nog in géén enkel van de brandstichtingen een dader gevat. Voor Doel 2020 is dat onbegrijpelijk.



In en om Doel werden vorig jaar door de diensten van het kabinet Weyts (MOW) hoogtechnologische camera's geplaatst met nummerplaatherkenning. Maar noch inzake de recente brandstichtingen, noch inzake enkele zware nachtelijke gewelddelicten tegenover een bewoner en een diefstal op klaarlichte dag konden de daders achterhaald worden.

Zijn bij deze 15 brandstichtingen (soms) dezelfde daders actief? Of zorgt het feit dat de daders niet gevat worden voor een aanzuigeffect? Het feit dat men er in Doel blijkbaar maar niet in slaagt om de daders van zware misdrijven te vatten schept alleszins een gevaarlijke en onaanvaardbare sfeer van straffeloosheid.

De hoeve die ditmaal in vlammen opging is - net als de plaatsen waar de andere incidenten recent plaatsvonden – niet te benaderen zonder dat men aan de camera's voorbijkomt. Doel 2020 vraagt aan de politie dat ze er ditmaal alles aan doet om de dader(s) te vatten zodat er een einde wordt gemaakt aan de onveiligheid in en om het dorp. Om verdere escalatie te vermijden moet NU actie komen. De gemeente Beveren moet 's nachts tegenover ongewenste gasten een kordate ontradingspolitiek voeren. Ze heeft daartoe met GAS-boetes en een ingesteld parkeerverbod alle middelen in handen. 15 brandstichtingen in één dorp - een record voor Vlaanderen - is méér dan genoeg geweest.

Het actie- en bewonerscomité wil ook dat leegstaande gebouwen sneller vrijgegeven worden aan geïnteresseerden. Daar wordt momenteel nodeloos lang mee getalmd. Terwijl met bewoning juist de sociale controle toeneemt en ze de beste garantie vormt tegen vandalen en criminelen. Doel blijft. Hoog tijd om daar consequent naar te handelen.



Petitie

Breng de waterbus naar Doel

Sedert juli 2019 is de Waterbus vanuit Antwerpen doorgetrokken tot Fort Liefkenshoek en Lillo. Maar over het logisch sluitstuk van dit watertransport - herstel van de méér dan 100 jaar oude verbinding Lillo-Doel - wordt in alle talen gezwegen.

Een halte van de Waterbus in Doel is niet alleen een enorme meerwaarde voor het toerisme rond de Schelde maar ook voor de mobiliteit van de mensen in de verschillende polderdorpen en voor heel wat werknemers in de Waaslandhaven.

Teken de petitie en breng de Waterbus naar Doel!

On-line petitie: https://www.change.org/p/breng-de-waterbus-ook-naar-doel

Facebook-pagina: https://www.facebook.com/waterbusnaardoel



Persmededeling Doel 2020, 18 september 2019

De lusten voor de Haven, de lasten voor de gemeenschap.

Antwerpse Haven ontvlucht verantwoordelijkheid inzake mobilteitsknoop

Doel 2020 reageert geprikkeld op het nieuws dat de Antwerpse haven niet langer wil instaan voor de kosten van de Waterbus. Uitgerekend op een moment dat de regio rond Antwerpen zich steeds meer dichtrijdt laat het Havenbedrijf weten de kosten niet meer te kunnen of willen dragen. Volgens Havenschepen Annick De Ridder is het aan Vlaanderen om die kost over te nemen.

Doel 2020 vindt dat het Antwerpse Havenbedrijf al te makkelijk zijn verantwoordelijkheid doorschuift. Op de Antwerpse Ring is 25% van het vrachtverkeer havengerelateerd. In de onmiddelijke omgeving van de Waaslandhaven staat het verkeer bovendien om de haverklap vast ten gevolge van het havenvrachtverkeer. Blijkbaar zijn de offers die de gemeenschap voor de Haven moet brengen inzake ruimtebeslag, licht- en geluidshinder, mobiliteitsproblemen een vanzelfsprekendheid. En mag die zelfde gemeenschap ook nog eens opdraaien voor de gevolgen daarvan. Dat is niet fatsoenlijk.

Sinds de start in 2017 maakten al 800.000 mensen gebruik van de Waterbus. Maar voor veel potentiële gebruikers op de Linkeroever en/of het Waasland is de Waterbus geen alternatief zonder een bijkomende halte in Doel. De haltes aan Liefkenshoek en Kallo zijn minimum 14 km ver weg voor de bewoners van de polderdorpen, de werknemers van de Kerncentrale en de noordelijke Waaslandhaven. Dat is te ver om haalbaar te zijn met de fiets. Ook met de wagen zijn die haltes geen alternatief want het verkeer staat er om de haverklap stil.

Sedert twee weken voeren bewoners en werknemers uit de Antwerpse Haven een petitiecampagne om de Waterbus naar Doel te brengen. Dat zou voor veel mensen het watervervoer tot een valabel alternatief maken. Dat uitgerekend nu de Havenschepen laat weten dat het Havenbestuur niet meer wenst in te staan voor een meer mobiele regio wekt ergernis. Het geeft bovendien de indruk dat het Antwerps Havenbestuur zich vooral bekommert om de lusten en zich verder weinig gelegen laat aan de bekommernissen van de ruimere regio.

Doel 2020 vraagt het Havenbedrijf dat het – ook inzake mobiliteitsalternatieven – zijn verantwoordelijkheid opneemt. En dat het er alles aan doet om de Waterbus en/of veerdienst verder uit te bouwen tot een valabel verkeersmiddel. Dat wil zeggen: met inbegrip van een halte in Doel.



Persmededeling Doel 2020, 26 augustus 2019

VLM wil beslagname bij woordvoerder Doel 2020

Ondanks compromis rond Antwerpse Havenuitbreiding, Vlaamse Landmaatschappij (VLM) geeft opdracht beslag te leggen op auto van woordvoerder Doel 2020.

Vorige week heeft de Vlaamse Landmaatschappij aan de gerechtsdeurwaarder opdracht gegeven beslag te leggen op "de respectievelijke wagens" van Jan Creve, woordvoerder van Doel 2020. De zaak gaat intussen terug tot 2010 en betreft één van de vele procedureslagen die plaatsvonden in de marge van het conflict rond de Antwerpse Havenuitbreiding. Intussen zitten de Vlaamse overheid en Doel 2020 al drie jaar met elkaar aan tafel in een (moeizame) poging de situatie in Doel en de polder enigszins te normaliseren.


In het kader van de plannen voor het Saeftinghedok (goedgekeurd in 2007 – van de baan sinds 2016) kwamen de huizen en boerderijen die waren ingekocht door de Vlaamse overheid in handen van de MLSO en de VLM. Die twee administraties voerden gedurende meer dan 10 jaar een doorgedreven politiek van afbraak en uitzetting. Daarbij kwam het herhaaldelijk tot heftige confrontaties en werden jarenlange procedures gevoerd.

In 2010 kregen de bewoners van het historisch gehucht in natuurgebied de Putten in Kieldrecht opdracht om hun huizen te verlaten. Dat gold ook voor de historische hoeve waar Jan Creve woont. Maar de VLM verloor keer op keer de procedure. Na de vernietiging van de plannen van het Saeftinghedok in 2016 kwamen de Vlaamse Overheid en Doel 2020 overeen dat er geen nodeloze uitzettingen van bewoners meer zouden plaatsvinden. De situatie zou genormaliseerd worden en alle bewoners zouden opnieuw een contract krijgen. Het was een van de voorwaarden die Doel 2020 stelde om deel te nemen aan de procedure Complex Project (waarvan het openbaar onderzoek recentelijk werd afgerond). Doel 2020 heeft zich steeds aan zijn afspraken gehouden. Voor (een deel van) de Vlaamse overheid blijkt dat duidelijk veel minder het geval.

De MLSO verzaakte afgelopen jaren aan verdere procedures en/of uitvoeringen van vonnis tegenover bewoners. Maar de VLM zette zijn procedures tegen de bewoners van twee historische hoeves in de Oud Arenberg verder. Daarbij de hoeve waar Creve met zijn gezin woont. Nochtans waren op dat moment alle plannen voor toekomstige havenprojecten definitief van tafel. Door de VLM werd het afgedaan als een "noodzakelijke juridische formaliteit". Eind 2017 werd de VLM voor de eerste hoeve in het gelijk gesteld. Ze vorderde gelijk de effectieve uitzetting van de bewoner. Daarmee dreigde (onvermijdelijk) een nieuwe escalatie in de polder. Het was pas na zware druk uit de Vlaamse administratie dat de VLM afzag van de – nodeloze – uitzetting. Ondanks de tegenwerking bleef Doel 2020 constructief overleg plegen in het kader van het Complex Project. In juni 2018 kwamen Doel 2020 en de Vlaamse overheid zelfs tot een compromis.

Pas begin 2019 verkreeg de VLM ook in de procedure tegen Creve een gunstig vonnis, dit na een procedureslag opgestart in 2010 en nadat de VLM 4 keer(!) in het ongelijk was gesteld. Om haar gelijk te krijgen was de Landmaatschappij al die jaren blijven doorgaan met procedures op telkens nieuwe gronden. Het vonnis werd in april 2019 betekend. Daarbij werd bij de woordvoerder van Doel 2020 een bedrag gevorderd van 5.366 euro voor proceskosten. De berekening bleek echter fout. Maar op een herhaalde (schriftelijke) vraag tot correcte afrekening kwam geen enkel antwoord. Ook de daaropvolgende maanden bleef het stil.

Tot vorige donderdag. Aan mr. Igor Rogiers werd op 22 augustus ll. door de advocaat van de VLM meegedeeld dat inzake het vonnis effectief opdracht was gegeven om tot beslag over te gaan. "Met uitdrukkelijke vraag om beslag te leggen op de respectievelijke wagens". Dat dus zonder enige poging tot verduidelijking en op basis van een niet-correcte afrekening. De VLM is bovendien geen eigenaar meer van de hoeve in kwestie. Want die werd intussen overgedragen aan Maritieme Toegang.

De kwestie is geen alleenstaand geval. Het blijkt eerder symptomatisch voor de manier waarop de VLM zich in de regio aandient. Enerzijds met veel poeha als het prestigeprojecten betreft (Grenspark Groot-Saeftinghe, Kiekendiefproject...) maar onverbiddelijk en rancuneus als het de situatie van landbouwers, de bewoners, de leefbaarheid of het erfgoed van de streek betreft.



Persmededeling Doel 2020, 17 juni 2019

Ruime opkomst voor boek over geschiedenis van Doel 2020

Gisteren werd in Kieldrecht voor een publiek van zo'n 150 aanwezigen het boek over Doel 2020 voorgesteld. Een succesvolle start voor een boek over een recente brok controversiële Vlaamse geschiedenis.

Doel 2020. Het gevecht om Doel en de polder vertelt de strijd om Doel en het poldergebied en daarmee ook de strijd van het actiecomité en de bewonersvereniging Doel 2020. Dat leest niet zelden als een thriller, soms als pure horror. Wat zich in het kader van die meer dan 20 jaar durende strijd aan de achterdeur van de Antwerpse Haven heeft afgespeeld tart in vele opzichten de verbeelding. Het zijn duidelijk niet de meest fraaie bladzijden uit de geschiedenis van de Vlaamse regio.

Doel 2020. Het gevecht om Doel en de polder is opgemaakt in groot formaat en luxueus uitgegeven. Het telt 144 pagina's en bevat veel nooit eerder gepubliceerde foto's. Het boek werd vorm gegeven door Liese Stuer, zelf woonachtig in Doel. Ere-volksvertegenwoordiger Nelly Maes en auteur Manu Claeys van Straten-generaal schreven een voorwoord. Ze waren ook beiden aanwezig op de boekvoorstelling. Auteur van het boek, Jan Creve, is historicus. In 1997 richtte hij samen met ere-senator Ferdinand De Bondt de bewonersvereniging en het actiecomité Doel 2020 op. Sedertdien coördineert hij de acties en is hij de voornaamste woordvoerder.

In Kieldrecht werd gisteren ook het boek Rijk Polderland en Doeldorp zal duren gepresenteerd. Dat is het derde deel in de Polderland-trilogie van Mon Reyn en vervolledigt de geschiedenis beschreven in de twee vorige boeken Rijk Polderland verdwenen onder baggerzand en Rijk Polderland vernederd tot moerassenland. Dit derde deel rolt binnen twee weken effectief van de persen.

De boekvoorstelling startte met een fotopresentatie van meer dan 20 jaar actie in en voor Doel en werd aan elkaar gepraat door zangeres Soetkin Collier die ook een Doellied bracht. De Nederlandse fotografe Isabelle Pateer die met haar project 'Unsettled' internationale bekendheid gaf aan Doel verzorgde de inleiding. Haar werk was reeds op tal van plaatsen in het buitenland te zien. Denis Malcorps ging tijdens zijn toespraak dieper in op de betekenis van de chronijk van Mon Reyn die in zijn trilogie over het thema Doel en polder een indrukwekkende reeks bronnen bij elkaar bracht. Jan Creve sprak tot slot een dankwoord uit aan iedereen die -voor of achter de schermen - de actie van Doel 2020 heeft mogelijk gemaakt. De eerste exermplaren van het boek werden overhandigd aan Marina Apers en ere-veldwachter Maurice Vergauwen die bij de eerste Doelenaars waren om de actie van Doel 2020 te ondersteunen. Ook de aanwezige advocaten van Doel 2020, Igor Rogiers, Kristof De Spiegheleire, Philippe van de Casteele en Hendrik Schoukens kregen een exemplaar overhandigd.

Het boek Doel 2020. Het gevecht om Doel en de polder is tegen 24 euro verkrijgbaar bij boekhandel 't Oneindig Verhaal, Stationstraat Sint-Niklaas of bij De Standaard-boekhandel. Het kan ook besteld worden door overschrijving van 24 Euro op rekening van Doel 2020 BE 26 4186 0588 9129.

Het boek Rijk Polderland en Doeldorp zal duren kan besteld worden via info@rijkpolderland.eu en door storting van 60 euro op naam van Reyn & Partners bvba IBAN BE81 0015 1867 3224.



Persmededeling Doel 2020, 17 mei 2019

Doel blijft en dat is definitief

Huidige situatie met actief Deurganckdok bewijst dat ook toekomstige situatie leefbaar kan zijn

Naar verwachting keurde de VR vandaag een verdere uitbreiding goed voor de Haven van Antwerpen. Met het plan 9-bis komt er geen Saeftinghedok maar wordt het Deurganckdok uitgebreid met een soort van appendixdok. Doel, de gehuchten en het ruime poldergebied worden gevrijwaard. In plaats van de voorziene 1000 ha wordt nu 100 ha ingenomen.

Doel 2020 ziet met het plan geen reden tot euforie, daarvoor is het te veel een compromis. Anderzijds kan de historische betekenis van dit moment moeilijk ontkend worden. 20 jaar verzet hebben er toe geleid dat er weer over de toekomst wordt gesproken van Doel en de polder. Daarmee komt er ook finaal een einde aan het wanbeleid, de aanhoudende druk op bewoners, de afbraken, de bewuste verwaarlozing en verloedering.

Over de toekomst van Doel wordt momenteel nog nagedacht en gesproken binnen een "Werkgroep Doel" waar zowel het Havenbedrijf, diverse overheden en actiecomités deel van uitmaken. Voor Doel 2020 is het duidelijk dat er in Doel weer zal gewoond worden. Wat dat concreet moet betekenen of wat daar de omvang van moet zijn? Dat kan voor het actiecomité best langzaam aan groeien, 'bottom-up' en niet met grootschalige plannen opgelegd van bovenuit. Bij toekomstscenario's moet bovendien het historische en kleinschalige karakter van Doel optimaal gerespecteerd. Doel 2020 is van mening dat de kennis die gedurende drie jaar werd opgebouwd door de faculteit architectuur van de KULeuven en het project Doelland een belangrijke meerwaarde kunnen zijn voor de toekomst van het dorp en de streek.

Van het plan 9-bis liggen de contouren nu vast. Nooit eerder was een consensus rond de havenuitbreiding zo dichtbij. Anderzijds moet het duidelijk zijn dat wij na de gebeurtenissen en anomalieën van voorbije 20 jaar geen genoegen kunnen nemen met halfslachtige maatregelen. In Doel moet kunnen gewoond worden. Huizen en panden moeten opnieuw ter beschikking komen van geïnteresseerden. In de polders moeten de lokale landbouwers hun activiteiten kunnen verderzetten. En voor de ruime omgeving moeten sluitende garanties komen inzake leefbaarheid. Ook op vlak van mobiliteit.

Doel 2020 wil tevens een andere aanpak inzake natuur. Die moet niet alleen de toets met de Europese regelgeving doorstaan maar moet ook rekening houden met blijvend landbouwgebruik en het bestaande historische landschap.

Aan de doemdenkers die stellen dat wonen in Doel niet zou kunnen omwille van de te verwachten overlast wil Doel 2020 nog het volgende kwijt: Het Deurganckdok ligt even ver van het dorp als het nieuwe appendixdok komt te liggen. Het Deurganckdok functioneert al bijna 15 jaar zonder noemenswaardige overlast voor het dorp. Als de VR en het Havenbedrijf hun engagementen nakomen staat niets een goed nabuurschap in de weg. En is er geen enkele reden om zich zorgen te maken over een bewoond dorp in wat op de kaart staat als woongebied.



Persmededeling Doel 2020, 9 mei 2019

Gemeentebestuur Beveren wil geen overleg met Doel 2020 en Doelland over toekomst Doel

Het College van burgemeester en schepenen van Beveren heeft laten weten geen deel te willen uitmaken van een overlegorgaan waar ook Doel 2020 en Doelland, het project van de faculteit architectuur van de KULeuven, deel van uitmaken. Dat raakte onlangs bekend en werd op de laatste gemeenteraad aangekaart door gemeenteraadslid Bruno Stevenheydens (Beveren 2020).

Momenteel is het nog altijd wachten op de voorlopige vaststelling van het voorkeursbesluit van de Vlaamse Regering inzake ECA. Dat lijkt weinig meer dan een formaliteit. Bevoegd minister Ben Weyts maakte - na afgetoetst te hebben met alle betrokken partijen - al herhaaldelijk duidelijk dat het 9B scenario - een soort appendix aan het Deurganckdok - er komt. En dat Doel blijft. Definitief. Volgens Weyts zal er ook opnieuw gewoond worden in Doel. In welke vorm en omvang dat zal gebeuren is momenteel het onderwerp van gesprekken binnen de WG Doel die zich buigt over de toekomst van het dorp. Vanuit de WG werd een schrijfgroep gevormd die de contouren voor het studiewerk omtrent de toekomst van Doel moet vastleggen. In die schrijfgroep zitten het Havenbedrijf, de MLSO, vertegenwoordigers van de Vlaamse overheid maar ook Doel 2020, de Derde Generatie en het Doelland-initiatief. De gemeente Beveren weigert om boven vermelde reden om deel uit te maken van deze schrijfgroep. Daarnaar gevraagd door gemeenteraadslid Stevenheydens bevestigde schepen Vlegels op de laatste gemeenteraad dat zij niet van dezelfde vergadering wensen deel uit te maken als Doel 2020 en Doelland.

Voor Doel 2020 is het moeilijk te begrijpen dat uitgerekend het college van burgemeester en schepenen van Beveren (waar Doel als deelgemeente deel van uitmaakt) zich zo halsstarrig blijft opstellen. Sedert 2016 wordt er tussen het Antwerps Havenbedrijf, de Vlaamse administratie en Doel 2020 gepraat. Dat gebeurt in een sfeer van dialoog, constructief overleg en wederzijds respect. Zelfs de bevoegde minister Ben Weyts voelde zich niet te beroerd om rechtsreeks met Doel 2020 in overleg te gaan. Maar voor de het college van burgemeester en schepenen van Beveren is dat blijkbaar allemaal van nul en generlei waarde.

Doel 2020 vraagt aan de burgemeester en het college om de nieuwe realiteit inzake Doel te aanvaarden en op te houden met nutteloze achterhoedegevechten, ingegeven door rancunes uit het verleden. Oplossingen voor de regio kunnen er alleen komen door dialoog. Niet door er van weg te lopen.
 

Uit het verslag College burgemeester en schepenen

Besluit
Het College van burgemeester en schepenen beslist

CP ECA - Werkgroep Doel - schrijversgroep - Weigering

Besluit
Het College van burgemeester en schepenen beslist

Artikel 1
kennis te nemen van de verslagen van de Werkgroep Doel die samenkwam in het kader van het complex project Extra Containercapaciteit Antwerpen.

Artikel 2
geen vertegenwoordiger af te vaardigen om mee te schrijven aan de opdrachtomschrijving en het bestek voor de uitwerking van een toekomstperspectief voor Doel omdat het gemeentebestuur niet gelijkgesteld kan worden met actiegroepen als Doel 2020 of Doelland.

Artikel 3
dat een bilateraal overleg met de gemeente uitgebouwd moet worden. Zowel ambtelijk als met de politieke beleidsverantwoordelijken van Beveren dient een realistische afstemming te gebeuren.



Persmededeling Doel 2020, 20 januari 2019

Gedeputeerde Annemie Charlier spreekt op nieuwjaarsreceptie Doel2020

Charlier (N-VA) voorstander van bewoning in Doel

Afgelopen zaterdag vond in De Doolen te Doel de jaarlijkse en druk bijgewoonde nieuwjaarsreceptie van Doel 2020 plaats. Gastspreker was Annemie Charlier (N-VA), gedeputeerde van de provincie Oost-Vlaanderen en bevoegd voor Ruimtelijke Ordening en Bouwkundig Erfgoed. Charlier drukte haar steun uit aan het behoud van Doel en verklaarde zich gezien het plan van minister Ben Weyts optimistisch over de toekomst. "Dit prachtig polderlandschap mogen we niet zomaar verloren laten gaan. We moeten zorgen voor een gezond evenwicht tussen erfgoed, het bewaren van de open ruimte, welvaart en welzijn", luidde de boodschap. Charlier verklaarde zich ook expliciet voorstander van bewoning in Doel en van een creatieve aanpak in het door de overheid gehavende dorp. Het pleidooi voor bewoning door Charlier viel op. Vooral omdat het gemeentebestuur van Beveren vooralsnog niet zo ver wil gaan.

Jan Creve (Doel 2020) verklaarde zich tevreden met de uitgesproken steun van de gedeputeerde maar maakte ook duidelijk dat veel uit het plan dat nu op tafel ligt nog effectief moet gevaloriseerd. "Voor Doel 2020 gaat het om meer dan het dorp alleen. Wij willen absolute garanties voor de leefbaarheid van de ganse streek. En een echte toekomst voor Doel en de polder. Dat wil zeggen: een evenwicht waarin naast de haven en natuur voldoende rekening wordt gehouden met bewoners, landbouwers en erfgoedlandschap".



Persmededeling Doel 2020, 4 januari 2019

Hoe ver kan de Antwerpse Haven nog groeien?

Aanhoudende groei containertrafiek maakt nauwe samenwerking met Zeebrugge onvermijdelijk

Hoever kan de Antwerpse Haven nog groeien? Aanhoudende groei containertrafiek maakt nauwe samenwerking met Zeebrugge onvermijdelijk

Met een ingeloste verwachting van 5% groei komt de Haven van Antwerpen dit jaar uit op een nieuw record. Dat is mede te danken aan de toename van containertrafiek die aangroeit tot 11 miljoen TEU. Volgens de Antwerpse Havenautoriteiten dreigt daarmee op korte termijn een capaciteitstekort. De cijfers maken vooral duidelijk dat de containergroei in de Antwerpse Haven finaal op haar grenzen botst. Zonder innovatie en creatieve oplossingen is het op korte termijn afgelopen met de groei.

Momenteel beschikt de Haven over een capaciteit van om en bij de 15 miljoen TEU. Optimalisatie van behandelingsmethodes kunnen die capaciteit ongetwijfeld nog een stuk oprekken. Met de plannen van het alternatief 9 bis zal de Haven door inbreidingsplannen en een soort van appendixdok opzij van het Deurganckdok 7 miljoen TEU extra kunnen behandelen. Maar is die maximalisatie in de huidige omstandigheden nog realistisch?

Volgens minister Ben Weyts mag die nieuwe uitbreiding geen vrachtwagen extra op de weg brengen. Dat lijkt logische beslissing gezien de regio nu al kreunt onder het vrachtwagengeweld. Maar of de Vlaamse Overheid de omslag naar binnenvaart en spoor effectief kan maken is een groot vraagteken. In totaliteit is een kwart van het vrachtverkeer op de Ring rond Antwerpen havengerelateerd en dat neemt door de toename van de containertrafiek alleen maar toe. Maatregelen zoals het 's nachts openhouden van de containerterminals blijken geen groot succes omdat de rest van de keten het in deze laat afweten. Ook de capaciteit van de binnenvaart heeft haar beperkingen waarbij de huidige sluizen echte bottlenecks vormen. Verder moet nog duidelijk worden wat de gevolgen van het Haventracé (de verschuiving van het doorgaand vrachtverkeer van de Antwerpse ring naar de R2 en Liefkenshoektunnel) zullen betekenen voor de afwikkeling van het havenverkeer in de regio.

Een verdere opschaling van containertrafiek botst hoe langer, hoe meer op grenzen in de ruime regio. Verdere groei is onmogelijk zonder sluitende garanties inzake mobiliteit en leefbaarheid. Veel lijkt er op dat vlak niet meer mogelijk. Heel wat bewoners in Beveren en het Waasland zitten al op hun tandvlees. Ook bedrijven ondervinden steedfs meer hinder van de mobilteitsproblemen.

Dat lijkt men ook in Antwerpen te begrijpen. Dat er sedert enkele maanden (eindelijk) op een andere manier gesproken wordt over samenwerking met Zeebrugge is in deze zin goed nieuws. Dat laatste staat zelfs zwart op wit in het nieuwe bestuursakkoord van de stad Antwerpen. Een meer intense samenwerking met Zeebrugge op vlak van containertrafiek zou er voor kunnen zorgen dat de vraag om steeds meer ruimte in Antwerpen afneemt en de containerkades in Zeebrugge effectief gebruikt worden. Het vervoer van containers tussen Antwerpen en Zeebrugge zou perfect kunnen gebeuren door de inzet van feederschepen. Dat heeft het voordeel dat kwetsbare megaschepen zoals die worden ingezet door MSC, de grootste rederij van Antwerpen, niet telkens de Schelde moeten opvaren.

Als het toenemend capaciteitsprobleem er voor kan zorgen dat Zeebrugge en Antwerpen eindelijk op een efficiênte manier met elkaar gaan samenwerken betekent dat 'winst' voor iédereen. Niet in het minst om dat dan de toenemende druk op de reeds zwaar belaste Antwerps-Wase regio deels kan afgeleid worden.



Persmededeling Doel 2020, 22 december 2018

Definitieve keuze van Vlaamse Regering voor een minidok en bevestiging dat Doel en polders kunnen blijven

Doel 2020 blijft voorzichtig: problemen rond mobiliteit en natuur zijn verre van uitgeklaard

Doel 2020 is tevreden met de herbevestiging door de VR dat Doel en de polder bij een havenuitbreiding wordt ontzien en volop wordt ingezet op inbreiding ipv uitbreiding. Het is de verdienste van mininster Ben Weyts en zijn voorzitter van de taskforce ECA, ir Freddy Aerts, dat zij in dit dossier voor een definitieve omslag hebben gezorgd. Maar er is vooralsnog geen reden tot euforie. Inzake mobiliteit blijft onduidelijk hoe Weyts zijn garanties "geen vrachtwagen erbij" kan hard maken. En er is ook het natuurverhaal. Voor nieuwe 'maaknatuur' die het historisch polderlandschap niet respecteert is alleszins geen ruimte én draagvlak meer.

De Vlaamse regering heeft bevestigd dat ze kiest voor het door minister Ben Weyts voorgestelde alternatief 9bis. Daarbij wordt de extra capaciteit grotendeels gerealiseerd door inbreiding. Verder wil men met dit plan voorzien in een minidok dat als een soort van appendix aan het Deurganckdok hangt. Bij dit plan wordt een minimum aan ruimte ingenomen. Een leefbaarheidsbuffer moet hinder voor de omgeving zo veel als mogelijk beperken. In Doel komt er bovendien opnieuw ruimte voor bewoning.

Afgezien daarvan blijft er nog veel onduidelijkheid over de verkeersafwikkeling. Weyts heeft zich sterk gemaakt dat er met de geplande uitbreiding op de weg geen vrachtwagen mag bijkomen. Of die belofte kan nagekomen worden valt nog te bezien. Ze is alleszins essentieel voor de leefbaarheid van de ganse regio. Voor Doel 2020 is het duidelijk dat er ook geen ruimte meer is voor de aanleg van bijkomende "maaknatuur". Er is geen draagvlak voor in de streek. De aanleg van nieuwe zogenaamde "robuuste natuur" botst bovendien al te vaak op juridische bezwaren. Ook inzake natuur moet respect voor het historisch polderlandschap en de bestaande bewoning het uitgangspunt worden.

Momenteel zit het plan in de fase van kennisgeving. In april 2019 wil de Vlaamse Regering overgaan tot de voorlopige vaststelling. Daarna volgt het openbaar onderzoek.



Persmededeling Doel 2020, 7 november 2018

Doel 2020 wil geen vrijbrief voor Vlaamse Regering inzake Afbakening Haven van Antwerpen en start procedure bij het Grondwettelijk Hof

Doel 2020 is naar het Grondwettelijk Hof gestapt om een decreet dat in maart van dit jaar werd goedgekeurd te laten vernietigen. Het decreet is een aanpassing van de federale wet-Chabert uit 1978 en bepaalt onder meer de bevoegdheden van het Antwerps Havenbedrijf en de MLSO. De Wet Chabert geeft zo beslissingsmacht aan het Havenbedrijf Antwerpen in de Waaslandhaven, ook al liggen die gronden niet in de provincie Antwerpen.

Het nieuwe decreet van maart 2018 bepaalt dat de afbakening van de Haven eenvoudigweg door de Vlaamse Regering kan worden beslist en niet meer onderworpen is aan de wetgeving inzake ruimtelijke ordening. Voor Doel 2020 is dat een inbreuk op de bestaande inspraak. De Vlaamse Regering kan zo zonder enige inspraak eender wat tot Havengebied aanduiden. Het actiecomité vind het ook veelzeggend dat de totstandkoming van het decreet ver van het publiek is gehouden.

Een gevolg van de procedure is dat de MLSO en de Vlaamse Landmaatschappij geen gebruik meer kunnen maken van hun voorkooprecht in eventueel havenuitbreidingsgebied. Doel 2020 beschouwt het voorkooprecht van de Vlaamse overheid als een instrument dat de leefbaarheid van de streek ernstig onder druk zet. Zo werd in het verleden het voorkooprecht herhaaldelijk toegepast waar het niet nodig was, met verloedering en afbraak van bewoonbare panden tot gevolg. Inzake landbouwgronden werkt het prijsverhoging in de hand waardoor het voor grondgebonden landbouwbedrijven steeds moeilijker wordt om nog grond te kunnen kopen tegen een normale prijs.

Doel 2020 blijft in gesprek met de Vlaamse overheid in het kader van het complex project voor extra-containercapaciteit. Maar het nieuw decreet valt moeilijk te rijmen met de aanpak die de Vlaamse Regering beloofde te volgen. Bijgevolg rest in deze geen andere mogelijkheid dan een procedure bij het Grondwettelijk Hof.