Persmededelingen 2003 van Doel 2020

Het archief van de persmededelingen van Doel 2020 vindt u hier.


18.01.03

VOORZITTER VLAAMS PARLEMENT MAAKT SCHRIJVEN DOEL 2020 OVER AAN ALLE PARLEMENTSLEDEN

Naar aanleiding van de milieuvergunningsaanvraag klasse 1 uitgaande van het Gemeentelijk Havenbedrijf Antwerpen m.b.t. het uitvoeren van de natuurcompensatie 'aanleg schorren op het Paardenschor (nu deel van de KCD) en de daaraan gekoppelde bouwvergunning verstuurde Doel 2020 aan de voorzitter van het Vlaams Parlement een schrijven dat, gezien zijn belang, door de voorzitter aan alle parlementsleden werd overgemaakt..

1 - Waarover gaat het in deze brief ?

Door de afgraving van het Paardenschor moet 500.000 m3 afgraafspecie gestort worden in het noordoostelijke deel van het Doeldok, teneinde daar de nodige ophopingen en de taludversterking te verwezenlijken voor de bouw van de spoorzate langsheen de oostelijke zijde van het Doeldok, dit t.b.v. de exploitatie van deel 1 van het Deurganckdok.

De afgraving van het Paardenschor en de verplaatsing van de specie zou hydraulisch gebeuren, en overgebracht worden via een dubbele persleiding langsheen de Scheldedijken, de Kerncentrale, het haventje van Doel en het Doeldorp naar het Doeldok

2 - Is er een andere oplossing mogelijk ?

Vooreerst weze eraan herinnerd dat tegen de afgraving van het Paardenschor, werk vastgesteld in het kader van de natuurcompensaties, nooit wezenlijk verzet is gerezen. Maar het grondverzet van Paardenschor naar het depot in Doeldok roept grote vragen op.

Er is wel degelijk een andere transportwijze mogelijk dan diegene die het toeristisch leven in Doel tijdens de zomermaanden dreigt lam te leggen. Bovendien is ze snel uitvoerbaar. Het volstaat de uitgraafspecie per schip via de Schelde en de Kallosluis op de te dempen plek in het Doeldok te brengen en daar de specie te kleppen. Daartoe is geen bouwvergunning nodig.

3 - Politieke dimensie van de kwestie.

Voor Doel 2020 is het duidelijk dat er hier een politieke dimensie aan vastzit.

Indien men onze suggestie als niet werkzaam zou aanzien dan zullen de bewoners van Doel, de boeren van de Polder en Natuurpunt voor de zoveelste keer moeten vaststellen dat zij, en zij alleen, afgesneden worden van de rechtsmiddelen die elke burger bezit, o.m. door een beroep op de Raad van State, als het er op aankomt hun recht te halen t.o.v. handelingen van de overheid.


10.03.03

PROVINCIEBESTUUR VOLGT DOEL 2020 IN BEZORGDHEID OM AFGRAVING PAARDENSCHOR IN OUDEN DOEL

DOEL 2020 VRAAGT GEMEENTEBESTUUR OM DRINGENDE MAATREGELEN


Vorige week reikte de Bestendige Deputatie van Oost-Vlaanderen de milieuvergunning uit voor het afgraven het Paardenschor, het verplaatsen van de baggerspecie en het gedeeltelijk dempen van het Doeldok.

In het beschikkend gedeelte van dit besluit wordt onder artikel 3 gezegd dat "de milieuvergunning afhankelijk is van de strikte naleving van de volgende uitbatingsvoorwaarden". Wij citeren:

"Art. 3 : Voor de aanvang van de werken dient een technische nota te worden opgesteld waarin op een sluitende wijze wordt omschreven :
- waarom afvoer over water als technisch onmogelijk wordt aanzien;
- welke maatregelen zullen worden genomen om het landsgedeelte achter de nieuwe Sigmadijk te vrijwaren van wateroverlast en verzilting;
- het al dan niet noodzakelijk zijn om bij de uitvoering van de nieuwe Sigmadijk de zone voor steenstorting door te trekken tot op het niveau van het laag waterpeil.

Deze nota wordt geintegreerd in het werkplan en dient samen met dit plan ter goedkeuring worden voorgelegd aan de AMINAL-Afdeling Milieu-inspectie alsmede aan de Afdeling Natuurlijke Rijkdommen en Energie."

Bovendien werd de milieuvergunning afgeleverd niet voor een jaar zoals gevraagd, maar voor twee jaar, omdat de Bestendige Deputatie van oordeel is dat het risico te groot is, om aan te nemen dat men ermee klaar kan komen in het bestek van een jaar.

Dat onderstreept ten volle de onzorgvuldigheid waarmee men in dit dossier is omgesprongen en de noodzaak om een en ander grondig te herbekijken.

Maar dit belet blijkbaar niet om toch al met de werken te starten. En dat zelfs vooraleer men het openbaar onderzoek over de aanleg van de geplande persleidingen heeft afgerond! Het zorgt opnieuw voor heel wat verontwaardiging in Doel.

De opmerkingen van de Bestendige Deputatie en de voortijdige aanvatting van de werken maken het openbaar onderzoek rond deze zelfde werken tot een klucht. Een hypocriete vertoning die geen andere bedoeling heeft dan de mensen een rad voor de ogen te draaien.

Doel 2020 vraagt aan het gemeentebestuur de voorbereidende werken onmiddellijk stil te leggen. En het openbaar onderzoek op te schorten tot als er duidelijkheid is inzake de door het provinciebestuur opgelegde voorwaarden.


18.03.03

PROVINCIERAAD OORDEELT MORGEN 19 MAART OVER TOEKOMST VAN DOEL.

DOEL 2020 WIL PROVINCIEBESTUUR IN GEBREKE STELLEN.

Morgen komt de provincieraad van Oost-Vlaanderen bij elkaar om zich uit te spreken over de toekomst van Doel als woonkern binnen de provincie. De dubbelzinnigheid die het provinciebestuur daarbij hanteert is voor Doel 2020 onaanvaardbaar. Tot nader order is Doel een woonkern. Dat blijkt ontegensprekelijk uit het (door de Raad van State) herstelde gewestplan. Er is geen enkele reden waarom de Oost-Vlaamse provincieraad zou anticiperen op plannen van de Antwerpse havenadministratie. Bovendien kan het dorp een antwoord bieden op de acute woningnood in de regio. De interesse van voornamelijk jonge gezinnen om te komen wonen in Doel spreekt op dat gebied boekdelen.

Om die redenen heeft Doel 2020 haar raadslieden opdracht gegeven het provinciebestuur te waarschuwen. Het provinciebestuur dient de belangen van zijn bewoners te behartigen. Iets wat in deze niet, of in onvoldoende mate, gebeurt. Mocht Doel niet als woonkern erkend worden door de provincieraad volgt onvermijdelijk een ingebrekestelling van het provinciebestuur.

Volgt hierna de brief aan de Gouverneur, de leden van de Bestendige Deputatie en alle provincieraadsleden.


BRIEF AAN DE GOUVERNEUR, DE LEDEN VAN DE BESTENDIGE DEPUTATIE EN ALLE PROVINCIERAADSLEDEN

Geachte Dames en Heren,

Betreft: De opname van Doel als woonkern in het Provinciale Ruimtelijk Structuurplan

Wij zijn de raadslieden van een groot aantal inwoners van Doel, deelgemeente van Beveren evenals van een aantal inwoners van Kieldrecht, eveneens deelgemeente van Beveren (overzicht in bijlage).

Tot onze spijt stellen wij vast dat Doel in het voorontwerp van het Provinciaal Ruimtelijke Structuurplan niet werd geselecteerd als woonkern, hoewel het voldoet aan de selectiecriteria.

Volgens het voorontwerp werd Doel niet weerhouden omwille van de uitbreidingsplannen van de Waaslandhaven.
Deze zienswijze kan o.i. echter niet worden bijgetreden en wij wensen de Provincie dan ook te behoeden voor het nemen van een onwettige beslissing op de raadszitting van woensdag 19 maart 2003.

1. Bijna het ganse Linkeroevergebied is, zoals in het voorontwerp (p. 294) terecht wordt gemeld, Vogelrichtlijngebied in de zin van Richtlijn nr. 79/409/EEG van de Raad van de EG van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (SBZ-V nr. 3.6. "Schorren en Polders van de Beneden-Schelde"). Bedoelde gebied is tevens gedeeltelijk Habitatrichtlijngebied in de zin van Richtlijn nr. 92/43/EEG van de Raad van de EG van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna

Het Linkeroevergebied is van internationaal belang en wordt door streng Europees Recht beschermd met name door de genoemde richtlijnen die rechtstreekse werking hebben.

Weliswaar werd bij Besluit van de Vlaamse Regering dd. 23 juni 1998 het tracé van het Deurganckdok evenals Doel-dorp geschrapt als Vogelrichtlijngebied, doch deze inkrimping is onwettig.

Dit besluit wordt aangevochten voor de Raad van State (A. 80.374/X-8446). De vordering tot schorsing werd afgewezen bij gebrek aan moeilijk te herstellen ernstig nadeel. Over de grond van de zaak werd dus nog geen uitspraak gedaan, doch vermoedelijk zal het bewuste besluit binnen afzienbare tijd worden vernietigd.

De onwettigheid van genoemd besluit vloeit ook voort uit de ingebrekestelling dd. 18 januari 2001 van Europees Commissaris Margot WALLSTRÖM aan het Vlaamse Gewest die betrekking heeft op het Deurganckdok (en het Verrebroekdok). Uit deze aanmaning blijkt duidelijk dat de inkrimping op onrechtmatige wijze is gebeurd.

Van de inkrimping werd tevens brandhout gemaakt door de ingebrekestelling van de Europese Commissie dd. 20 maart 2002. Deze ingebrekestelling is specifiek gericht tegen het Gewestplanbesluit van 8 september 2000 (Sint-Niklaas-Lokeren). Dit Gewestplanbesluit veegde ook Doel (voor de tweede keer) van de kaart. Uit deze ingebrekestelling blijkt zeer duidelijk dat de Europese Commissie een verdere havenuitbreiding niet voor mogelijk houdt.
Er moet ook gewezen worden op het arrest nr. 109.563 van 30 juli 2002 van de Raad van State waarbij het Gewestplanbesluit van 8 september 2000 werd geschorst op grond van inbreuken op de Vogel- en Habitatrichtlijn. Arrest nr. 109.563 van 30 juli 2002 van de Raad van State brengt impliciet ook de nietigheid van het inkrimpingsbesluit van 23 juni 1998 met zich mee daar beide besluiten met dezelfde gebreken behept zijn.

Wij wensen van het aanhalen van dit arrest gebruik te maken om te beklemtonen dat Doel-dorp sindsdien opnieuw woongebied (i.p.v. havenuitbreidingsgebied) is: inderdaad het enige geldende Gewestplan voor Sint-Niklaas-Lokeren is het bij Koninklijk Besluit van 7 november 1978 vastgestelde Gewestplan. In bedoelde Koninklijk Besluit werd het volgende gesteld:

"IV. DOEL 12, A. Omwille van de rechtszekerheid en op grond van de bestaande bebouwing en goedgekeurde nog niet vervallen verkavelingen wordt Doel-dorp als woongebied en woongebied met culturele, historische en/of esthetische waarde aangeduid;

13 B. Gelet op de plaatselijke behoeften aan een zone voor woonuitbreiding wordt ten zuiden van de dorpskom een woonuitbreidingsgebied aangeduid;

14 C gelet op de bestaande rekreatieve en toeristische infrastruktuur wordt de jachthaven als rekreatiezone aangeduid."

Met dit Gewestplan van 7 november 1978 en met de vermelde bestemming dient dan ook rekening te worden gehouden.

Art. 3, lid 2, Vogelrichtlijn bepaalt dat de bescherming en instandhouding van leefgebieden van vogels dient te gebeuren door o.a. ruimtelijke ordening overeenkomstig de ecologische eisen van de leefgebieden binnen en buiten de beschermingszones.

Art. 3, lid 2, Vogelrichtlijn legt dus de verplichting op om, ook in het kader van een Provinciaal Ruimtelijk Structuurplan, de Vogelrichtlijngebieden een passende bestemming te geven bij het uitstippelen van de ruimtelijke ordening. Aan deze verplichting wordt niet voldaan door enerzijds het bestaan van het Vogelrichtlijngebied te erkennen (p. 294) en anderzijds dit gebied te bestemmen tot industriële en havenzone (p. 292). De bestemming Vogelrichtlijngebied primeert dus.

Uit het dossier Deurganckdok vloeit duidelijk voort dat de Europese Commissie nooit een verdere havenuitbreiding zal aanvaarden. De voorwaarden voor een afschaffing kunnen ook nooit worden vervuld. Het gebied, incl. Doel-dorp, is uniek en van internationaal belang en kan in Vlaanderen niet worden gecompenseerd (omdat er geen kwalitatief en kwantitatief gelijkaardig gebied bestaat).

Besluit: havenuitbreiding kan nooit een verantwoording zijn voor het niet erkennen van Doel als woonkern.

2. Daarnaast heeft eenieder recht op eerbiediging van zijn privé-leven, zijn gezinsleven en zijn huis (art. 8 Europees Verdrag Rechten van de Mens. - art. 22 Grondwet). Ook de Doelenaars hebben dat recht.

Art. 8 E.V.R.M. wordt door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens erg ruim uitgelegd en omvat ook milieubescherming.

De vaste rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens hieromtrent luidt als volgt: "Ernstige milieuschade kan iemands welzijn aantasten en hem dermate het genot van zijn woonplaats ontnemen dat schade wordt toegebracht aan zijn privé- en gezinsleven, zelfs zonder dat de gezondheid van de betrokkene daarom ernstig in gevaar wordt gebracht. Alhoewel de Staat in het raam van zijn beoordelingsmacht rekening kan houden met het belang bij het economisch welzijn van een gemeente, is hij verplicht een juist evenwicht tot stand te brengen tussen dat belang en het effectieve genot van het recht op eerbiediging van de woonplaats en het privé- en gezinsleven" (E.H.R.M. 9 december 1994 (Lopez Ostra / Spanje)). "Er moet tevens een juist evenwicht zijn tussen nationaal gezien economische belangen en de individuele rechten van buurtbewoners. Milieubescherming is een erg gevoelig domein, en in die context legt het de overheid de verplichting op om inbreuken op privé- en gezinsleven en woonst te minimaliseren. De overheid moet zoeken naar alternatieve oplossingen en in het algemeen ernaar streven om haar doelstellingen te bereiken op de wijze die de mensenrechten het minst belast" (E.H.R.M. 2 oktober 2001 (Hatton e.a. / Verenigd Koninkrijk) - deze zaak betrof de Heathrow luchthaven).

Dat het in casu gaat om ernstige aantastingen van het leefmilieu die het welzijn van de inwoners van Doel en hun dorp aantasten en hen beroven van het genot van hun woning zodat hun privé-leven en hun gezinsleven wordt geschaad (zie ook E.H.R.M. 19 februari 1998 (Guerra e.a. / Italië) - deze zaak betrof een chemische fabriek op meer dan een kilometer van een dorp), kan door niemand worden betwist. Dit werd immers onomstotelijk vastgesteld in de respectievelijke leefbaarheidsstudies die in dit dossier werden opgesteld.

Concreet brengt art. 8 E.V.R.M. met zich mee dat wanneer wordt aangetoond dat een verdere havenuitbreiding noodzakelijk is, deze uitbreiding moet worden gepland met eerbiediging van de gezondheid van diegenen die nabij wonen. M.a.w. indien dergelijke havenuitbreiding een dorp onleefbaar maakt, dan moet men die uitbreiding ergens anders gaan lokaliseren. Dit is in casu trouwens perfect mogelijk door meer ten Zuiden van Doel het bewuste dok aan te leggen.

Wat het Vlaams Gewest in deze heeft gedaan is volkomen in strijd met de rechtspraak van het Europees Hof van de Rechten van de Mens. Met name heeft men het Deurganckdok op een onveilige afstand van Doel-dorp gepland, nadien Doel-dorp onbewoonbaar verklaard om zodoende het te kunnen 'ontruimen' om er in 2007 een tweede getijdendok, het Saeftinghedok, te bouwen.

Het zou dus ook in strijd zijn met het E.V.R.M. mocht de provincieraad Doel-dorp als woonkern weggommen om plaats te maken voor havenuitbreiding.

3. Doel en zijn omgeving hebben ook hun waarde in de Landschapsatlas.

Doel is in de eerste plaats een ankerplaats. Doel en zijn omgeving hebben een zeer grote ruimtelijk-structurerende waarde (zie Landschapsatlas). Wat de historische waarde betreft is Doel, volgens de Landschapsatlas, een zeldzaam voorbeeld van urbanisatie: in 1614 werd heel de geometrische aanleg op kaart vastgelegd en sindsdien is er niet meer veranderd (m.a.w. een ruimtelijke structuurplan avant la lettre!). Wat de wetenschappelijke waarde betreft, stelt de Landschapsatlas dat de slikken en schorren langsheen de Schelde een onvervangbaar landschap- en vegetatietype uitmaken. Het polderdorp Doel heeft als herkenningspunt langs de Schelde ook een zeer grote sociaal-culturele waarde: de naar Antwerpen komende schepen moesten in het verleden, na hun zeereis, in de haven van Doel een quarantaine van 3 dagen doormaken.

Daarnaast is Doel en zijn omgeving ook een relictzone met opnieuw een zeer hoge wetenschappelijke, historische en esthetische waarde. In de Landschapsatlas wordt dan ook gepleit voor het behoud van de nog resterende en meestal unieke relicten op cultuurhistorisch en natuurvlak.

Er zijn in Doel ook een aantal puntrelicten, zoals de Scheldemolen en de Onze Lieve Vrouwkerk. Vermeldenswaardig zijn ook de Antoniushoeve, de Prosperhoeve en de Olifantshoeve.

Dus ook de Landschapsatlas pleit voor het behoud van Doel (als woonkern).

4. Tenslotte is het anno 2003 politiek en maatschappelijk onverantwoord een dorp letterlijk van de kaart te vegen d.m.v. ruimtelijke ordening.

Inderdaad, in een dossier waar door de overheid reeds zoveel fouten zijn gemaakt, alle beslissingen zijn genomen boven de hoofden van de inwoners van het getroffen dorp en zelfs een beroep werd gedaan op de Decreetgever om de Raad van State uit te schakelen is het onaanvaardbaar Doel-dorp voor de derde maal, zonder inspraak van de inwoners, van de kaart te vegen.

Er dient hierbij te worden gewezen op de leefbaarheidstudie van 7 april 2000. Deze studie kwam tot de conclusie dat de leefbaarheid van Doel technisch kan behouden blijven bij uitvoering van de bestreden werken, mits een aantal bijkomende maatregelen worden genomen, met name ter bestrijding van geluidshinder en andere vormen van milieuhinder.

De leefbaarheid hangt evenwel voornamelijk af van de sociaal-economische leefbaarheid, en deze laatste is maar aanwezig indien het behoud van het dorp wordt gegarandeerd. Dit betekent dat elke beslissing van een Vlaamse overheid waarbij het behoud van het dorp in vraag blijft gesteld, zoals onder meer een Provinciaal Ruimtelijk Structuurplan, de leefbaarheid van het dorp in het gedrang brengt.

Doel is zowel planologisch als feitelijk een woongebied en dient op die wijze te worden opgenomen Provinciaal Ruimtelijk Structuurplan.

Om deze redenen verzoeken wij U dan ook Doel-dorp als woonkern op te nemen in het Provinciaal Ruimtelijk Structuurplan.

Een kopie van dit schrijven wordt per elektronische post overgemaakt aan alle provincieraadsleden.

Met dank bij voorbaat en de meeste hoogachting,

Matthias E. Storme Igor Rogiers

Volgen 107 namen.


24.03.03

DOEL SYMBOOL VAN AKTIEVOEREND VLAANDEREN

KLASSEN BEZOEKEN BEDREIGD POLDERDORP

Op uitnodiging van kinderen van Doel en geholpen door Doel 2020, het aktiecomite voor het behoud van het laatste overgebleven polderdorp Doel, bezoekt een hele reeks klassen het dorp. Zij komen er kijken naar wat daar nu precies aan de gang is en wat het dorp aan plannen voor de havenuitbreiding nog te wachten staat. De aanleg van het Saeftinghedok zal Doel als dorp immers totaal van de kaart vegen, kerk incluis. Zolang het nog kan, is een bezoek aan het dorp en aan de aan gang zijnde havenwerken voor het Deurgackdok een bijzondere kans voor jongeren van heel Vlaanderen om het dorp te bezoeken.

Van tevoren krijgen de bezoekende klassen een info-dossier toegezonden. Op die manier kunnen zij het bezoek aan Doel voorbereiden. Bij hun aankomst brengen ze eerst een bezoek aan een fototentoonstelling in "De Doolen", de vroegere school van Doel. Daar wordt de situatie nog eens visueel samengevat en kunnen ze foto's bekijken van de vroeger al verdwenen polderdorpen op de rechter Scheldeoever, aan de overzijde van de Schelde.

Daarna krijgen ze een zoektocht voorgeschoteld die hen door het dorp leidt, waar ze kennis kunnen maken met allerlei gebouwen en verhalen. Deze tocht eindigt op de Scheldedijk nabij de havenwerken aan het Deurganckdok. Daar kunnen ze de omvang bekijken van wat nu al aan de gang is en wordt een symbolische aktie met zandzakjes - "Vaderlanderkens" - aangeboden. Dit alles gebeurt onder de begeleiding van gidsen die door Doel 2020 ter beschikking worden gesteld.

Al naargelang van hun eigen voorkeur kunnen de jongeren dan eventueel een polderboerderij in de streek bezoeken of een fietstocht ondernemen naar het natuurgebied "Saeftinghe".

Deze info-aktie wordt gelanceerd door Doel 2020. Zij kadert echter in een veel ruimer geheel. De klasbezoeken werden mee voorbereid en gesteund door het aktiecomite "Red de Voorkempen", comite dat dit jaar 25 jaar bestaat en dat een belangrijk deel van hun aktieverleden ook heeft besteed aan de vrijwaring en de toekomst van de dorpen Berendrecht en Zandvliet op de rechteroever en zich dus met de problematiek nauw verbonden voelt.

Daarenboven wordt in mei een aktie voorbereid die alle aktiegroepen van heel Vlaanderen, via de staten-generaal van deze aktiegroepen, naar Doel zal uitnodigen om daar, massaal, een trommel-aktie te ondernemen op de Scheldedijk. Dit indrukwekkende signaal, gegeven vanuit de symbool-situatie van Doel, roept de overheid op, aan de vooravond van de verkiezingen, om veel meer dan nu het geval is een open en eerlijke dialoog aan te gaan met de inwoners bij het ruimtelijke en milieubeleid, teneinde de rechten van deze inwoners op een leefbare omgeving te garanderen en te vrijwaren.

Het feit dat een dreiging die een compleet dorp van de kaart zal vegen, zich vandaag nog kan voordoen, is op zich hallucinant. Doel 2020 en de vele Vlaamse aktiegroepen met hen, begrijpen best dat een haven expansie nodig heeft en als economische draaischijf een belangrijke functie vervult die voor vele duizenden mensen van levensbelang is. Maar dat kan niet betekenen dat een volledig dorp wordt weggeveegd.

De aktiegroepen zijn ervan overtuigd dat een ernstig overleg met de inwoners van Doel en met iedereen die zich hierbij betrokken voelt, zal leiden tot een oplossing die Doel als leefgemeenschap voldoende leefwaardig laat bestaan, zodat - eindelijk - kan worden begonnen aan het herleven van dit laatste polderdorp aan de Scheldeoever, zo prachtig gelegen, en dit samen met al die mensen die geloven in de toekomst van Doel en in het evenwichtige samengaan van de belangen van een haven en met de leefbaarheid van de inwoners van de streek.

Meer precieze informatie over deze trommelaktie in mei wordt later bezorgd.


24.04.03

200 HA NIEUWE ONTEIGENINGEN IN DE POLDERS ROND DOEL

DOEL 2020 PLANT GEZAMENLIJKE ACTIES MET BOEREN EN BEWONERS UIT OUDEN DOEL.

De voorbije dagen kregen enkele tientallen landbouwers en eigenaars in Doel, Kieldrecht en Verrebroek een aangetekend schrijven van het aankoopcomité voor onteigening van hun gronden en hoeven die gelegen zijn in de zogenaamde compensatiegebieden voor het Deurganckdok. In totaal gaat het om 190 ha polder die wordt omgezet in natte weiden en kreken. Het merendeel betreft landbouwgronden maar sommige boeren raken ook hun schuren en zelfs hun hoeve kwijt!

Het onteigeningsbesluit is genomen op het hoogste niveau en ondertekend door Dua en Stevaert. Volgens die beslissing kunnen deze goederen onmiddellijk in bezit worden genomen! Het is een praktijk die nog niet eerder vertoond werd. Want in Doel-dorp vonden tot hiertoe enkel verkopen plaats op vrijwillige basis.

In tegenstelling met wat in het nooddecreet als voorwaarde werd gesteld voor de uitvoering van de onteigeningen in Doelpolder-Noord, is er nog géén bouwvergunning voor de brakke kreek. Er werd zelfs nog geen voorbereidende studie gepubliceerd. Nochtans werd dit als voorafgaande voorwaarde aangestipt.

Voor Doel 2020 is dit onaanvaardbaar. Het betreft hier bovendien een schijnvertoning zonder voorgaande. Want de zogenaamde natuurgebieden die men nu wil creëren moeten volgens de plannen op termijn weer verdwijnen voor nog verdere havenuitbreiding!

Doel 2020 laat de boeren en de bewoners uit de polder zomaar niet verjagen en zal zich met àlle middelen verzetten tegen deze nieuwe aanslag op onze leef- en woongemeenschap. Op een eerste, ruim bijgewoonde, contactvergadering met boeren en bewoners uit het getroffen gebied, gisteren in Doel, werd besloten om bij de verantwoordelijke ministers actie te voeren.

Doel 2020 vraagt niets minder dan de intrekking van het onteigeningsbesuit dat onwettig is; en bovendien op géén enkele manier rekening houdt met de mensen in het gebied.

De betrokkenen vragen aan hun lokale overheid, in casu het gemeentebestuur van Beveren, een expliciete stellingname; en om hen te steunen in hun gerechtvaardigd verzet.



7.05.03

DOEL 2020 NEEMT GEEN GENOEGEN MET UITLEG MINISTER DUA

NIEUW ONTEIGENINGSBESLUIT MOET INGETROKKEN WORDEN

Volgens minister Dua zijn de onteigeningsbrieven die werden verstuurd naar boeren en eigenaars in Doelpolder-Noord verstuurd door de Afdeling Natuur en zonder haar medeweten.

Voor Doel 2020 is dat klinklare onzin. Dua heeft, samen met Stevaert, eigenhandig het onteigeningsbesluit ondertekend dat op 19 maart 2003 verscheen in het Belgisch Staatsblad. Daarbij staat uitdrukkelijk gestipuleerd dat de onteigening van 190 ha landbouwgrond wordt gevorderd "voor algemeen nut" en "onmiddellijk in bezit kan worden genomen".

Het betreft hier dus een onteigening die op het hoogste niveau bevolen is, waar geen openbaar onderzoek aan vooraf gaat en waartegen men enkel in beroep kan gaan bij de Raad Van State. M.a.w. de getroffenen kunnen zich op geen enkele serieuze manier verweren tegen dit onteigeningsbesluit.

Vera Dua en haar kabinetschef, Rudi Daems, weten bovendien zeer goed over wat het gaat. Een jaar geleden kwamen zij zich op uitnodiging van Doel 2020 ter plaatse vergewissen van de gevolgen die deze geplande natuurcompensaties voor een aantal jonge boeren meebrengen. Toen reageerden zij met ongeloof op de plannen om een kreek te leggen op de plaats waar een jong en gemengd bedrijf gevestigd is. Nu zet Dua zelf haar handtekening om deze bedrijven op te ruimen!

Bovendien ontbreekt voor het onteigeningsbesluit elke wettelijke basis omdat de voorafgaande voorwaarden, zoals vermeld in het nooddecreet ontbreken.

De Vlaamse Regering dient dit onteigeningsbesluit opnieuw in te trekken. En de zogenaamde compensaties dienen vooraf onderhandeld te worden met alle betrokkenen. Dat wil in de eerste plaats zeggen met de mensen die er wonen, die er leven en werken. Dat is wat wij verstaan onder toegepaste democratie.


09.05.03

DOEL 2020 ROEPT OP VOOR DEELNAME AAN PLATTELANDSBETOGING OP 11 MEI IN GENT

Doel 2020 roept zijn leden en sympathisanten op om op zondag 11 mei a.s. deel te nemen aan de betoging voor een leefbaar platteland. Voor Doel 2020 is het bruut geweld waarmee de havenuitbreiding plaatsvindt en parallel daarmee zogenaamde natuurcompensaties worden doorgevoerd, een afspiegeling van wat de rest van het Vlaamse platteland op termijn te wachten staat als het huidige beleid niet dringend wordt omgegooid.

Sinds 1998 worden de mensen stelselmatig uit het Scheldedorp Doel weggepest. Anderzijds weigert men, in tegenstelling met de gedane beloften, om nieuwe bewoners in het dorp toe te laten. Meer dan 100 gezinnen wilden zich al komen vestigen in het Scheldedorp, maar ondanks de beschikbare woningen laat men er in Doel geen gezin bij. Voor paarsgroen kan het dorp Doel gewoon doodbloeden.

Alsof dat nog niet genoeg is komen daar bovenop nog eens zogenaamde natuurcompenserende maatregelen. Daarvoor ondertekenden de ministers Dua en Stevaert vorige maand een onteigeningsbesluit voor 200 ha in de omliggende polders. Tientallen landbouwers die hier van generatie op generatie leefden en werkten worden daardoor direct in hun bestaan bedreigd.

Voor Doel 2020 zijn de polderdorpen en de daaromliggende polders onafscheidelijk met elkaar verbonden en is een verderde aantasting van het gebied onduldbaar. Ook al gaat dat onder het mom van natuurinrichting. Voor Doel 2020 zijn natuur, landbouw en bewoning complementair aan elkaar. Dat wil zeggen dat wij het onaanvaardbaar vinden dat mensen die sinds generaties in de polder leven en werken er nu worden verjaagd. Dat wil zeggen dat wij ons op elke mogelijke manier zullen verzetten tegen onteigeningen. Daarom stapt Doel 2020 op 11 mei mee met eigen spandoeken. Behoud Doelse polders; Behoud van landbouw - Behoud van natuur; Geen onteigeningen!

Doel 2020 rijdt vanuit de polder naar Gent. Afspraak: 8u40 aan de kerk van Doel of 8u50 aan de kerk van Kieldrecht.


12.05.03

VLAAMSE REGERING TREKT MISTGORDIJN OP ROND ONTEIGENINGEN IN DOELSE POLDERS

DOEL 2020 WIL MEEHELPEN OM IMPASSE TE DOORBREKEN

In een reactie op de kritiek rond de geplande onteigeningen in Doel-polder stelt de woordvoerder van Minister Dua dat de heisa is overwonnen door het feit dat de Minister heeft beslist de onteigeningen stop te zetten, en de boeren en eigenaars nader te informeren over de mogelijkheid van een minnelijke schikking. Er zou dan kunnen overwogen worden of er in het kader van de grondenbank geen andere gronden zouden kunnen worden aangeboden.

Dat lijkt weinig meer dan window-dressing want aan het onteigeningsbesluit verandert niets. Volgens de woordvoerder van Dua kan de Minister niet verder gaan omdat er geen wettelijke middelen zouden bestaan om "een Ministerieel Besluit terug te trekken". Elke minister weet echter, dat een Ministerieel besluit kan worden ingetrokken, zoals ook trouwens ieder Koninklijk besluit kan worden vervangen door een ander, of eenvoudig kan worden uitgewist.

Dat men nadat men de Doelse dorpsgemeenschap heeft kapot gemaakt nu ook nog eens een aantal jonge en grondgebonden bedrijven de nek wil omwringen is zonder meer wraakroepend. Voor Doel 2020 is het onaanvaardbaar dat anno 2003 mensen van hun boerderij en hun gronden worden getrapt omdat er een vogelreservaat moet komen. Dat is de absurditeit ten top. Zeker omdat er alternatieven voor handen zijn die de landbouw in dit gebied kunnen sparen. Doel 2020 wil terzake zijn verantwoordelijkheid opnemen en meezoeken naar een oplossing om de impasse te doorbreken. Terzelfdertijd dringt Doel 2020 er bij de Vlaamse regeringspartijen op aan om een signaal te geven en dit inhumaan onteigeningsbesluit in te trekken.


22.05.03

VLAAMSE REGERING MOET IN OVEREENSTEMMING MET REGEERAKKOORD LEEFBAARHEID IN DOEL GARANDEREN

DOEL 2020 FORMULEERT EISEN TEN OVERSTAAN VAN "NIEUWE" VLAAMSE REGERING

Naar aanleiding van de eisen die de Vlaamse groenen vastknopen aan hun aanblijven in de Vlaamse regering, vraagt Doel 2020 dat de Vlaamse regering, in overeenstemming met haar eigen akkoord, voor Doel eindelijk de maatregelen neemt die 4 jaar geleden in het vooruitzicht werden gesteld.

In de tekst van de regeringsverklaring (1999) werd onder Hoofdstuk 2 - Een Vlaams mobiliteitsplan in het kader van de havenuitbreiding - gesproken "van een maximale bescherming van de omliggende woonzones, het behoud en het versterken van de ecologische infrastructuur binnen en buiten het havengebied en een zuinig ruimtegebruik, waardoor de economische expansie van die havens niet langer gelijkstaat met het innemen van steeds nieuwe open ruimte ten koste van landbouw, natuur of bestaande woongebieden."

Het regeerakkoord stelt verder "dat bij elke inname van nieuwe gronden in het havengebied (moet) worden aangetoond dat de beschikbare reserves inzake industrieterreinen hiervoor niet in aanmerking komen. Daartoe moeten op decretaal niveau nieuwe instrumenten (heffingen,convenants) worden gecreeerd die eigenaars (prive of andere) van dergelijke terreinen, zoals in de Waaslandhaven ertoe aanzetten hun ongebruikte terreinen te (re)valoriseren voor industrieel gebruik."

Van beide punten is tot op de dag van vandaag niets te merken. Integendeel. De haven breidt verder uit en de boeren zien hun gronden onteigend worden om onder te spuiten of om te dienen als natuurcompensatie.

Ook van het op 19 mei 2000 ondertekende Doelakkoord kwam tot hiertoe niets in huis. Daarin werd de woonkwaliteit en woonzekerheid in Doel gegarandeerd tot minimum 2007. Tevens werden de nodige initiatieven beloofd zodat renovatie-en instandhoudingswerken kunnen plaatsvinden. Maar van dat alles is tot op de dag van vandaag niets te merken. De enige die onverminderd doorgaat met zijn werk is de dorpsopruimer, sociaal bemiddelaar Aelbers, die zelfs verlenging van zijn opdracht heeft gekregen.

Voor Doel 2020 is de maat alleszins vol. Na meer dan 3 jaar rond pot draaien wordt het hoog tijd dat de Vlaamse Regering werk maakt van zijn beloften inzake de leefbaarheid en woonkwaliteit in Doel.

1. Dat wil zeggen dat de leegstaande huizen en hoeven in Doel, zonder beperking ter beschikking worden gesteld van kandidaat-bewoners.
2. De tientallen kandidaat-bewoners niet langer met allerlei kunstgrepen worden afgescheept of aan het lijntje gehouden.
3. Er concrete maatregelen komen zodat het patrimonium van het dorp kan worden gerenoveerd en in stand worden gehouden.
4. Er een eind wordt gemaakt aan het, zinloze, vernietigende werk van de zgn. sociaal-bemiddelaar.
5. Er (effectief) ondersteunende maatregelen komen voor de wederopbouw van de Doelse gemeenschap.


16.06.03

UITBREIDING ZAKELIJK BEWONINGSRECHT IS ONVOLDOENDE
WOONRECHT MOET IN HANDEN KOMEN VAN GEMEENTE BEVEREN 
VLAAMSE REGERING MOET DOELAKKOORD ONVERMINDERD UITVOEREN

In een recente perstekst stelde de Intercommunale van het Land Van Waas dat het tijdelijk bewoningsrecht in Doel niet functioneert en slechts een fractie van de kandidaat-bewoners er effectief voor kiest in Doel te komen wonen. Daarmee geeft de Intercommunale zichzelf een bewijs van onbekwaamheid. De Werkgroep Bewoningsrecht van Doel 2020 heeft namelijk moeten vaststellen dat de Intercommunale vaak zelf de oorzaak was van het feit dat kandidaat-bewoners weer afhaken. Het onnodig laten aanslepen van dossiers; het kunstmatig beperken van het huizenaanbod; het talmen met herstellingswerken, enz... maken van het tijdelijk bewoningsrecht weinig meer dan een lege doos. 

Daarbovenop wordt door een slecht beheer van leegstaande woningen de onleefbaarheid van het dorp verder in de hand gewerkt. Schrijnend voorbeeld terzake zijn verschillende historische panden die men gewoon laat verloederen.

Doel 2020 heeft er steeds voor geijverd dat àlle huizen die in der minne werden aangekocht ter beschikking zouden gesteld worden van kandidaat-bewoners. Volgens de Intercommunale was dit omwille van het retrocessierecht onmogelijk. Bindende adviezen van de diverse administraties maken nu duidelijk dat het hier om louter slechte wil ging van de kant van de Intercommunale..

Voor Doel 2020 zijn met de uitbreiding van het zakelijk recht van bewoning de problemen nog niet allemaal van de baan. Om het zakelijk recht te kunnen uitoefenen dienen bewoners eerst een som tot soms 1500 Euro te betalen... Dat is voor een gemiddeld gezinsbudget vaak een onoverkomelijke hindernis. 

Intussen is er tijd genoeg verloren. Terwijl men voortdurend de mond vol heeft over woningnood en gebrek aan sociale woningen in Vlaanderen, laat men hier, begrijpe wie kan, bewust, tientallen huizen verkrotten.

Het woonrecht moet op zo ruim mogelijke manier, en onverkort kunnen uitgeoefend worden door àl wie dat wil. Voor Doel 2020 is het duidelijk dat dat het beste gebeurd met gewone huurcontracten, zonder verdere kunstgrepen. En dat die bevoegdheid het best in handen komt van de overheid die verantwoordelijk is voor Doel: de gemeente Beveren. 

Doel 2020 herinnert De Vlaamse Regering ook aan het fameuze Doelakkoord van mei 2000. Daarbij werd de leefbaarheid van Doel tot minimum(!) 2007 gegarandeerd. In de praktijk kwam daarvan tot nu toe nog niets terecht. 

Tevens werden de nodige initiatieven beloofd zodat renovatie-en instandhoudingswerken kunnen plaatsvinden. Maar van dat alles is tot op de dag van vandaag niets te merken. De enige die onverminderd doorgaat met zijn werk is de dorpsopruimer, sociaal bemiddelaar Aelbers, die zelfs verlenging van zijn opdracht heeft gekregen!

Doel 2020 wil dat de puntjes op de i worden gezet. Daarom vragen wij aan de nieuwe Vlaamse Regering :
1. dat de leegstaande huizen en hoeven in Doel, zonder beperking(!) ter beschikking worden gesteld van kandidaat-bewoners.
2. De tientallen kandidaat-bewoners niet langer met allerlei kunstgrepen worden afgescheept of aan het lijntje gehouden.
3. Géén huizen worden afgebroken.
4. Er concrete maatregelen komen zodat het patrimonium van het dorp kan worden gerenoveerd en in stand worden gehouden. 
5. Er een eind wordt gemaakt aan het werk van de zgn. sociaal-bemiddelaar.
6. Er (effectief!) ondersteunende maatregelen komen voor de wederopbouw van de Doelse gemeenschap.


21.06.03

HISTORISCHE HOEVEN BEZET

Sedert deze middag bezetten enkele tientallen leden van Doel 2020, het Vlaams Agrarisch Centrum en Vrijbuiter! verschillende leegstaande hoeven in en om Doel. Daarmee protesteren zij tegen de opzettelijke verwaarlozing van deze historische hoeven en tegen het feit dat zij het onderwerp uitmaken van een slopingsaanvraag door de Maatschappij voor Grond en Industrialisatiebeleid. De actievoerders hebben hun intrek genomen in de hoeven en vragen een snelle oplossing die voorziet in de bewaring van dit erfgoed. Om te verhinderen dat deze historische panden verder verloederen werd een aanvang genomen met een aantal instandhoudingswerken. Omdat de overheid hierin haar verantwoordelijkheid ontvlucht nemen de bewoners van Doel de panden in beheer. En dat zolang tot er een bevredigende oplossing komt.

In totaal gaat het om 12 woningen waarvoor een slopingsaanvraag is ingediend. Op uitzondering van één zijn zij allemaal gelegen buiten de werfzone of de voorziene ophogingszones. Volgens de aanvragende overheid zou het om bouwvallige panden gaan die niet meer te renoveren zijn. De feiten spreken dat echter tegen. Bovendien heeft de helft van de gebouwen een uitgesproken historische waarde. Verschillende panden zijn zelfs opgenomen in de inventaris van het patrimonium van de provincie Oost-Vlaanderen. De verschillende actiegroepen doen dan ook nadrukkelijk beroep op de verantwoordelijke minister, in casu, Van Grembergen om dit patrimonium veilig te stellen en afbraak onmogelijk te maken.

Deze afbraakpolitiek staat trouwens volledig haaks op de leefbaarheidspolitiek die werd gegarandeerd met het Doelakkoord van de Vlaamse Regering. Doel 2020 heeft er steeds voor geijverd dat àlle huizen die in der minne werden aangekocht ter beschikking zouden gesteld worden van kandidaat-bewoners. Dat moet ook gelden voor historisch erfgoed en huizen en boerderijen buiten het dorpscentrum.

Veel van de leegstaande boerderijen in Doel beantwoorden niet meer aan de noden van de hedendaagse moderne landbouw. Voor jonge (biologische) boeren of tuinbouwers, die omwille van de grondschaarste nergens anders aan de slag kunnen, vormen deze historische hoeves vaak een unieke gelegenheid om een bedrijf te kunnen opstarten. Het Vlaams Agrarisch Centrum vraagt aan de verantwoordelijke Vlaamse minister om van deze unieke gelegenheid gebruik te maken en om jonge (bio)boeren in Doel een kans te geven om een start te maken. 


16.07.03

DOEL 2020 VERLIEST TROUWE MEDESTANDER

Afgelopen vrijdag, op 11 juli, overleed in Prosperpolder onze goede vriend pastoor Tony Werkers. Tony Werkers was gedurende 35 jaar pastoor in de parochie Prosperpolder en vormde mee een van de belangrijkste steunpilaren voor deze kleine gemeenschap.

Hij was met hart en ziel verknocht aan de polder en de mensen die er woonden. In die zin was hij ook de strijd voor het behoud van Doel erg toegewijd. In de jaren '70 had hij het allemaal al eens meegemaakt. Maar in tegenstelling met de voorspellingen van havenbonzen en streekplanners was Prosperpolder blijven bestaan. Ook de afgelopen jaren bleef hij optimistisch geloven in de toekomst van Doel en de polder. En weigerde hij zich neer te leggen bij de zinloze geplande vernietiging van onze streek.

Doel 2020 heeft van bij de aanvang steeds op hem kunnen rekenen. Slechts enkele weken geleden was hij nog een opgemerkte aanwezige op de werkvergadering van Doel 2020.

Tony Werkers was 81 jaar. De begrafenisplechtigheid vindt a.s. zaterdag plaats om 11.00u in de kerk van Prosperpolder.


16.07.03

DOEL 2020 STAPT NAAR STRAATSBURG

DIALOOG IS VOOR DE ANTWERPSE HAVEN DE ENIGE UITWEG IN DE IMPASSE ROND HET DEURGANCKDOK

Afgelopen weekeind vierde ook Doel zijn Guldensporenfeest. Zo'n tweehonderd aanwezigen schoven er aan voor een braadfestijn en luisterden er naar de muziek van Volle Maan, Contraband en de Litouwse volksmuziekgroep Kulgrinda.

Burgemeester Antoine Denert en Doel 2020-voorman Jan Creve voerden het woord. Volgens deze laatste heeft, ondanks haar overwinning bij het Arbitragehof, de Antwerpse Haven geen andere keuze dan de dialoog aan te vatten met de Doelenaars. Anders dreigt de impasse zich nog jaren voort te slepen. Creve zei daarover o.m. het volgende

" ... Toegegeven dat het leuker was geweest als het Arbitragehof ons in het gelijk had gesteld. Toegegeven dat we met de negatieve uitspraak een slag hebben verloren. Maar wie zegt dat daarmee de zaak definitief beklonken is doet op zijn minst voorbarige uitspraken.

Onze stelling is klaar: wij staan open voor elk gesprek dat de impasse rond de aanleg van het Deurganckdok wil doorbreken. Maar zo lang men hooghartig elk gesprek blijft weigeren en men hier in Doel blijft doorgaan met een politiek van verrotting en vernieling laat men ons in feite geen andere keuze dan die van de confrontatie. In die zin hebben onze raadslieden opdracht gekregen om de zaak aanhangig te maken bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg. Een rechtbank die in tegenstelling met het Arbitragehof NIET gevoelig is voor Belgische politieke belangen. Een rechtbank ook, waar in tegenstelling met het Arbitragehof, al onze argumenten zullen aan bod komen.

De critici zullen stellen dat een behandeling door het hof in Straatsburg lang kan aanslepen. Dat is correct. Bovendien blijft de dreiging die men meende voorgoed afgewend te hebben boven de Antwerpse haven hangen. Dat is niet iets waar wij ons vrolijk om maken. Maar de stap naar Straatsburg is gezien de actuele houding van de Vlaamse overheid onvermijdelijk. ... Als de Antwerpse haven daardoor economische schade lijdt is dat het rechtstreeks gevolg van de kortzichtigheid en hooghartigheid van haar bestuurders en de Vlaamse overheid die tot hiertoe hardnekkig elke dialoog weigert. ...".


23.07.03

DOEL LEVERT 1.500 BEZWAARSCHRIFTEN TEGEN PROVINCIAAL RUIMTELIJK STRUCTUURPLAN OOST-VLAANDEREN.

Doel 2020 heeft 1500 bezwaarschriften overgemaakt aan de provincieraad van Oost-Vlaanderen. Daarmee protesteert de groep tegen de geplande schrapping van het dorp als woonkern in het ontwerp van het provinciaal ruimtelijk structuurplan.

Volgens de bezwaren kan het niet dat de provincie Doel opgeeft terwijl in hetzelfde document wordt gesteld dat de resterende open ruimte in de Vlaamse Ruit essentieel is voor het behoud van een leefbaar woonklimaat.(blz. 189) en men ijvert voor een duidelijke begrenzing en buffering van de Antwerpse haven. (bz.200)

In de bezwaren wordt ook aangestipt dat Doel een antwoord kan bieden op de noden van de Waaslandhaven. Zo wordt in de nota gesproken over de bijkomende woonbehoefte die door de Linkeroeverhaven gecreeerd wordt (blz. 152) en waar op korte termijn geen oplossing voor bestaat. Voor Doel 2020 kunnen de leegstaande huizen in het nabijgelegen Doel op dit probleem een afdoend antwoord bieden.

Ook het feit dat er over de toeristische functie van Doel in het ontwerp niet wordt gesproken komt in de bezwaren uitgebreid aan bod. Met nog altijd meer dan 100.000 bezoekers per jaar is Doel op toeristisch gebied een knooppunt van bovenlokaal belang. Bovendien heeft het dorp een bijzondere cultuurhistorische waarde met architecturaal interessante gebouwen en beschikt het , historisch gezien, over een voor Vlaanderen, uniek(!) urbanisatiepatroon.

Volgens de bezwaren kan het ook niet dat men een dorp zo maar als woonkern schrapt terwijl het dorp en zijn omgeving in het huidig, rechtsgeldig, gewestplan staat ingekleurd als woon en landbouwgebied.

Doel 2020 wil ivm het ontwerp ook nog een gesprek met de voorzitter van de provincieraad mr. Piet Van Eeckhout. De actiegroep hoopt daar het nodige gehoor te vinden om Doel als woonkern opnieuw op de kaart te krijgen.


Persmededeling 05.09.03

PROVINCIE OOST-VLAANDEREN BESCHOUWT MEER DAN 1000 BEZWAARSCHRIFTEN VAN DOELENAARS ALS ONONTVANKELIJK

Meer dan 1000 bezwaarschriften tegen de schrapping van de gemeente Doel als woonkern in het Provinciaal Ruimtelijk structuurplan Oost-Vlaanderen worden als onontvankelijk beschouwd. Dat heeft Yves Cools, de voorzitter van de Provinciale Commissie voor Ruimtelijke Ordening laten weten aan Doel 2020. De reden voor het onontvankelijk verklaren van de bezwaarschriften is dat ze niet aangetekend werden verzonden.

Nochtans werd op de webstek van de provincie Oost-Vlaanderen waar het (uiterst lijvige) document kon worden geraadpleegd en de procedure voor het indienen van een bezwaarschrift werd uiteengezet, nergens gesproken over de noodzaak om bezwaarschriften aangetekend te versturen.

Doel 2020 beschouwt het bovendien ronduit als absurd om in een zelfde brief eerst een melding te krijgen van de goede ontvangst van de bezwaarschriften om daarna te moeten vernemen dat men diezelfde bezwaarschriften niet aanvaard.

Het incident is voor Doel 2020 een illustratie van de desinteresse voor Doel bij de provinciale overheden. Het is tevens een illustratie van de manier waarop men rechtsgeldige beslissingen blijft negeren. Door een beslissing van de Raad van State is het dorp namelijk opnieuw als woon -en landbouwgebied ingekleurd. Maar de provinciale overheid doet precies alsof er niets gebeurd is. Doel 2020 is alvast niet van plan om het daarbij te laten. De bewonersvereniging wil over het incident een gesprek met de voorzitter van de provincieraad en de gouverneur. Tevens wil de groep dat de argumentatie om Doel als woonkern te handhaven ernstig wordt onderzocht. Los van het feit dat Doel op het gewestplan als woongebied staat ingekleurd is het dorp in de Wase regio nog altijd een van de toppers op toeristisch gebied. Bovendien kan het dorp een oplossing bieden voor de woningnood in de regio. Vooral bij werknemers in de Antwerpse Haven bestaat er veel belangstelling voor een woonst in Doel.


Persmededeling 12.09.03

ACTIE VAN DOEL 2020 ZORGT VOOR BEHOUD VAN WAARDEVOLLE HOEVE IN DOEL

VERONTWAARDIGING OM VERSNELDE SLOOP ANDERE HOEVES

Deze morgen werden in Doel, ten westen van het dorp, drie hoeves met de grond gelijk gemaakt. De snelheid en de brutaliteit waarmee de afbraak deze morgen vroeg plaatsvond, laat veronderstellen dat de havenautoriteiten op deze manier elk risico op verdere actie wilden voorkomen. Een andere oude hoeve met schuur, waar Doel 2020 al maanden actie voor voert, wordt echter gespaard.

Voor de betrokken hoeves waren reeds vorig jaar slopingsaanvragen ingediend. Toen bleek echter dat de hoeves buiten het ophogingsgebied C60 lagen en er bijgevolg geen reden was om ze te laten verdwijnen. Enkele maanden geleden deelde de gemachtigde ambtenaar van de provincie plots mee dat de hoeves wel binnen de C60 lagen en geen slopingsvergunning meer nodig was. Die boodschap sloot naadloos aan op de plannen van de havenbestuurders. Volledig in tegenstelling met eerder aangegane beloften zou men de C60 onmiddellijk innemen. Eerder was nochtans beloofd dat men met de C60 zou wachten en men zou proberen om het gebied (deels) te sparen.

Voor de vakantie voerde Doel 2020 nog een opgemerkte actie rond dit boerenpatrimonium. In de regio werd een affichecampagne gevoerd voor het behoud van de boerderijen en een aantal hoeves werden zelfs een tijdlang bezet. Actievoerders van Doel 2020 en sympathiserende groepen voerden herstellingswerken uit en er werden nieuwe sloten gestoken. Naar aanleiding van de actie werd een delegatie van Doel 2020 ontvangen op het kabinet van minister Van Grembergen. Tevens volgde er een plaatsbezoek van Monumenten en Landschappen en het Openluchtmuseum Bokrijk.

Uit de verslagen van de bezoeken blijkt de grote waarde van dit boerenpatrimonium. Monumenten en Landschappen spreekt terzake over een van de laatste bestaande polderschuren van dit type en heeft het, in geval van afbraak, over een onherstelbaar verlies. In die zin is Doel 2020 tevreden dat door haar actie de oudste boerderij en schuur (Oostlangeweg 15) voorlopig(?) wordt behouden. Anderzijds blijft het voor de bewonersgroep onbegrijpelijk waarom de andere hoeves moesten verdwijnen. De afbraak is de zoveelste illustratie van de manier waarop de Antwerpse havenbonzen zich niets gelegen laten aan mensen, patrimonium of natuur.

Doel 2020 hoopt dat de verschillende overheden lessen trekken uit het gebeuren. Doel beschikt over een uniek patrimonium. Maar het is wel vijf voor twaalf om er iets mee te gaan doen.


Persmededeling 03.10.03

AWZ START EN STOPT AFBRAAKWERKEN AAN HISTORISCHE HOEVE TE DOEL

DOEL 2020 WOEDEND OM ZINLOZE VERNIELINGEN

Deze week startten aannemers totaal onverwacht de afbraakwerken aan de historische hoeve langs de Oostlangeweg te Doel. Eerder werden drie andere hoeves langs de Oostlangeweg gesloopt omdat ze plaats moeten maken voor de berging van de slibspecie die uit het Deurganckdok komt. Maar een hoeve, met bijzondere historische waarde mocht uiteindelijk blijven staan. Doel 2020 voert al maanden actie voor het behoud van deze hoeve. Zowel Monumenten en Landschappen als het Openluchtmuseum Bokrijk wijzen op het bijzonder karakter van schuur en woonst. En ook het college van burgemeester en schepenen drong aan op behoud.

Enkele weken geleden werd overeengekomen met de gemeente dat de hoeve kon blijven staan. De verrassing was dan ook groot toen deze week, geheel onverwacht toch met de afbraak werd gestart. Een snelle reactie van Doel 2020 kon verhinderen dat het unieke pand tegen de vlakte ging. Maar het unieke interieur is door de slopers die handelden in opdracht van AWZ, zwaar verminkt. Zo zijn de meer dan 200 jaar oude vloeren uitgebroken. En is een begin gemaakt met het uitbreken van de stenen trap en de 19de eeuwse bedledikanten. Deze zinloze vernielingen vallen volledig onder de verantwoordelijkheid van AWZ. Doel 2020 eist dan ook dat AWZ instaat voor de terugkeer van het verdwenen materiaal en het herstel in oorspronkelijke staat. Het is bovendien duidelijk dat ook de gemeente Beveren hierin een grote verantwoordelijkheid draagt. Nadat aan het college van burgemeester en schepenen het (voorlopig?) behoud van deze hoeve is toegezegd, dienen deze er alles aan te doen om dit uniek stuk erfgoed in optimale staat te bewaren.

Deze gang van zaken maakt voor de zoveelste keer duidelijk dat voor AWZ en de Antwerpse havenautoriteiten niets heilig is. Zelfs beloften worden met de voeten getreden.

Het is tevens een trieste illustratie van het feit dat de gemeente Beveren nog amper iets te vertellen heeft op haar eigen grondgebied. Afspraak of niet.

Dat werd ook afgelopen weken nog eens pijnlijk duidelijk toen in de Maatschappij voor Grond- en Industrialisatiebeleid het standpunt van de gemeente inzake de verhuring van leegstaande woningen gewoon werd weggestemd. In opdracht van diezelfde Maatschappij werden(ook weeral zonder medeweten van de gemeente) een aantal (bewoonde) huizen afgesneden van water en elektriciteit. Volgens de Maatschappij Deckers worden deze huizen onrechtmatig bewoond, maar of dat voldoende reden is om mensen zonder nutsvoorzieningen te zetten, is zeer de vraag. Doel 2020 vraagt zich alleszins af of in de gegeven omstandigheden de Beverse burgemeester nog langer kan aanblijven als voorzitter van de Maatschappij zonder alle geloofwaardigheid te verliezen.


Persmededeling 03.12.03

ARBITRAGEHOF SPEELT RECHTER EN PARTIJ

VLAAMSE OVERHEID RISKEERT NIEUWE PROCEDURES

Doel 2020 constateert dat in de motivering van het Arbitragehof waarbij haar verzoekschrift om het nooddecreet van het Vlaams parlement te vernietigen, verworpen werd, veel argumenten onbeantwoord blijven. Bovendien zijn bepaalde overwegingen duidelijk in strijd met de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Zo stelt het Arbitragehof dat er met de bouw van het Deurganckdok geen inbreuk zou plaatsvinden op het recht op prive- en gezinsleven. Iets wat duidelijk in tegenspraak is met de feiten op het terrein.

Ook andere overwegingen zijn in de feiten onjuist. Zo stelt het hof dat er geen procedure liep op het ogenblik van de bekrachtiging, terwijl er nog steeds een burgerlijke procedure loopt voor de rechtbank in Dendermonde.

Voor Doel 2020 is het ronduit onbegrijpelijk dat het Hof weigert prejudiciele vragen te stellen aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap. Vermits het Hof daartoe verplicht is krachtens het Europees Verdrag.

Weliswaar mag een rechter in zeer uitzonderlijke gevallen de vraag niet stellen en zelf beslissen, maar dan alleen wanneer de draagwijdte van het Europees recht in dat geval zo evident is dat de nationale rechter zelf kan oordelen. In dit geval was de vraag waarover het ging de vraag of de rechtsbescherming door het Arbitragehof voldoende was naar Europese maatstaven... Het Hof is zo onbeschaamd geweest over zichzelf te oordelen en te beslissen dat de rechtsbescherming die het biedt manifestvoldoende was naar Europees recht. Het heeft dus geweigerd het Hof van Justitie hierover te laten oordelen, zoals in zo'n geval evident diende te gebeuren. Het Hof was hierdoor tegelijk rechter en partij ..... Waardoor het zich blootstelt aan een klacht bij de Europese Commissie.

Door het verwerpen van het verzoekschrift zijn de Vlaamse overheid en de Antwerpse havenbestuurders dus nog niet uit de problemen. Weliswaar kan het Deurganckdok nu, voorlopig, verder afgebouwd worden. Maar een verdere havenontwikkeling wordt gehypotheceerd door het feit dat Doel en omgeving, als gevolg van eerdere procedures, opnieuw op de kaart staat als woon-en landbouwgebied. Als de Vlaamse regering daaraan wil raken dreigt er een nieuwe procedureslag te volgen.

Doel 2020 acht het nog steeds mogelijk om de economische belangen van de haven van Antwerpen te verzoenen met de belangen van mens, natuur en landbouw. Maar met de afwijzing van het verzoekschrift door het Arbitragehof komt een procedure voor het Europese Hof voor de Rechten van de Mens te Straatsburg wel opnieuw een stap dichterbij. En daaruit volgend, quasi onontkombaar, een veroordeling van het Vlaams gewest.


Persmededeling 07.12.03

MAATSCHAPPIJ VOOR GROND EN INDUSTRIALISATIEBELEID IS HYPOCRIET TEGENOVER ZOGENAAMDE KRAKERS IN DOEL --  VREDEGERECHT DOET DEZE WEEK UITSPRAAK

In Doel staan momenteel als gevolg van de beslissing van de Vlaamse regering enkele tientallen woningen leeg. Als gevolg van het zogenaamde Doelakkoord van mei 2000 werd beslist dat leegstaande woningen in Doel ter beschikking kunnen gesteld worden van nieuwe bewoners maar daar lijkt weinig van te komen. Dat is in eerste instantie te wijten aan de onwil van de Maatschappij voor Grond en Industrialisatiebeleid (de zogenaamde Maatschappij Deckers), die eigenaar is van de woonsten en de Intercommunale die de woonsten beheert. Zij hebben er de voorbije jaren alles aan gedaan om de uitvoering van het Doelakkoord te saboteren. Daarbij worden al meer dan een jaar de adviezen van de Vlaamse administratie genegeerd.

De voorbije twee jaar stelden er zich meer dan 200 families kandidaat voor een woonst in Doel. Sindsdien werden goed twintig (!) huizen toegewezen? Veel families staan langer dan een jaar op de wachtlijst. Of krijgen een andere woonst toegewezen dan diegene die ze vragen. Als een familie zijn oog laat vallen op bepaalde woning blijkt die om allerlei drogredenen niet beschikbaar. Woningen die uiteindelijk worden toegewezen blijken vaak niet in orde te zijn. En ondertussen geeft men een groot deel van het dorp prijs aan verval en rovers die rustig hun gangen kunnen gaan.

Het is zonder meer duidelijk dat zowel de Maatschappij Deckers als de Intercommunale in deze nalatigheid te verwijten valt. Maar nog erger is de manier waarop in Doel mensen in nood door de Maatschappij en de Intercommunale worden behandeld. Door de onredelijk lange wachttijden en de sabotage die wordt uitgeoefend hebben verschillende mensen in Doel een leegstaande woning in beheer genomen. Elk van deze mensen wil niets liever dan een reglementaire overeenkomst met de Intercommunale. Maar het is duidelijk dat dat niet past in de verrottingsstrategie van de tandem Deckers-Casier. Het enige antwoord dat zij kunnen bedenken is de opdracht tot afsluiting van water en electriciteit (zelfs bij mensen met kleine kinderen!). Of zoals recentelijk: de eis tot uitzetting op straffe van dwangsom.

Zo wordt deze week een uitspraak verwacht in de eis tot uitzetting van het jonge gezin De Munck-Tronkoe. Volgens Casier kon de Intercommunale niet anders. Maar daarbij verzwijgt hij wijselijk dat hij zelf mee verantwoordelijk is voor het ontstaan van deze mistoestanden. En elke minnelijke schikking weigert!Voor de voorzitter van een overheidsinstelling die ten dienste moet staan van de mensen kan dat tellen!

Voor Doel 2020 is het duidelijk dat deze komedie moet stoppen. Het is duidelijk dat Maatschappij, noch Intercommunale in staat zijn, om hun taak als beheerders van het patrimonium in Doel uit te oefenen. Tevens wil Doel 2020 dat de gemeente Beveren zijn verantwoordelijkheid opneemt en niet langer tolereert dat inwoners van de gemeente op ontoelaatbare wijze worden geschoffeerd door instanties die er enkel op uit zijn de situatie te verzieken.